3 gün önce oturmaya kalktığımda “oturamazsın burası özel alan” denen Karaköy Rıhtım’dan selamlar. “Kimin kamusal mekanını kime yasaklıyorsunuz” demiştik.
Esnaf da mutlu. “Kaldırırız o çitleri merak etme demiştin abi ama bu kadar hızlı sonuç alınacağını beklemiyorduk” diyerek
İnsana en çok da ayağının altındaki kamusal mekan çekilip alındığında koyuyor.
Karaköy Rıhtım’da Galata Köprüsü ve Galataport arasında halka açık kuş kadar bir alan kalmıştı. Bu alanın İskele ve Köprü arasındaki kısmı da Le Vapur Magioue adıyla özelleştirilip siyaha boyanan
Ortaköy’deki Avrupa Birliği Genel Sekreterliği İrtibat Bürosu nargileci olmuş. Ülkedeki siyasal dönüşümü daha iyi anlatan bir mekansal dönüşüm örneği bulmak zor.
Karaköy Rıhtımı boyunca kıyıda kesintisiz bir şekilde yürüyebilecekken, Peninsula Otel’in duvarına tosladığımız için tekrar kıyıya ulaşmak biraz çaba istiyor. Şu şekilde 👇🏽
Kopenhag şehrinde kimsenin çıkmasına izin verilmeyen bir kuleden fotoğraf çekme izni almış, heyecanla 1916 yılında aynı noktadan çekilmiş bir eski fotoğrafın güncel eşini çekmek için kuleye çıkıyor. Sonuç: 108 senede sıfıra yakın değişim.
İstanbul’da bu kadar geniş açıdan bu
Trendyol’dan kargosu 1 gün gecikse çılgınlar gibi hesap soran vatandaşın sürekli geciken aşıyı bu kadar sakin karşılaması çok acayip. Maslow piramidini de baş aşağı döndürdük
Yolda, uçakta, havalanında mahsur kalan sevgili hemşehrilerim biliyordur ama hatırlatmakta fayda var:
Kuzey Marmara Otoyolu’nu Kalyon, Cengiz, Limak, Kolin, Pak Yatırım işletiyor.
İstanbul Havalimanı’nı Kalyon, Cengiz, Limak, Mapa işletiyor.
Kıyı işgalleri söz konusu olduğunda haklı olarak birçok kişinin aklına Karaköy’de rıhtımı kapatan, geceliği 50 bin liralık The Peninsula Otel geliyor.
Otelin Ayasofya’ya nazır “sonsuzluk havuzu”nu da içeren açık alanı ile Karaköy Rıhtım’daki küçük meydan arasında uzanan çelik
İnsana en çok da ayağının altındaki kamusal mekan çekilip alındığında koyuyor.
Karaköy Rıhtım’da Galata Köprüsü ve Galataport arasında halka açık kuş kadar bir alan kalmıştı. Bu alanın İskele ve Köprü arasındaki kısmı da Le Vapur Magioue adıyla özelleştirilip siyaha boyanan
Sinpaş'ın 'Türkiye'nin ilk iyi yaşam konseptli termal devre mülk projesi' diyerek pazarladığı Marmaris Kızılkum'daki Kızılbük Projesi'nin bulunduğu cennet gibi koya ve projenin sebep olduğu korkunç tahribata bakar mısınız.
“İnsanlar da barlar sokağında yaşamasın” diye yazanlar olmuş. Barlar sokağı zaman içinde barlarla doluyor. Genelde bu ve benzeri sokakların “yerlileri”, önceden buralarda yaşayanları bulunuyor.
Çok nadir bir sokak tarihi boyunca değişmeden ilk tanımlı kullanımını sürdürüyor. Bu
Talimhane’de önünden her geçtiğimde cephesine ama özellikle kapısına hayran hayran bakıyorum. Siz de yakınlaştırıp uzun uzun bakarak hayallere dalabilirsiniz.
İmar artışı ve mono fonksiyon kullanımın İstanbul’un en güzel semtlerinden birini nasıl yok ettiğini görmek için
Memura yeşil pasaport, siyasetçiye yeşil pasaport, ihracatçıya yeşil pasaport, avukatlara yeşil pasaport, oda başkanlarına yeşil pasaport, sıradan vatandaşa vize randevusu kuyruğu. Yeni nesil korporatizm.
Dolayısıyla STK’ların hemen “ağaçlandırma kampanyaları” düzenlemeleri yerine orman yangınlarına hazırlanmak için kaynak talep etmeleri (envantere uçak gibi), yanan yerlerin imara açılmaması için izleme yapmaları ve mağdur olanların hakları için mücadele etmeleri önemli.
🔗İstanbul’un en kötü şekilde kullanılan en güzel yerlerinden biri, belki de birincisi Galata Köprüsü ve altındaki işletmeler.
Burası gerçekten İstanbul’un en güzel noktalarından biri. Ulaşımı çok kolay. Tarihi yarımada ile Beyoğlu arasında harika bir yürüyüş rotası.
Kent
Fight Club son sahne gibi.
Ya bu o kadar muazzam bir vaka ki yeterince idrak edemediğimizi düşünüyorum. Kurduğumuz tüm “mega” ölçekli sistemler kocaman bir kırılganlığı da barındırıyor.
İstanbul’un en nadide hazineleri: Deniz kenarında, açık, yeşil, bedava alanlar. Kente yapılabilecek en “mega” proje de bu nitelikte mekanları çoğaltmak.
“Piyalepaşa İstanbul’dan ev alana vatandaşlık bedava” diyor. O evleri yapmak için Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşları’nın evlerini yıktılar Hacıhüsrev’de.
Bu bilgiyi reklama koymamışlar tabi.
Evden çalışmanın pandemi sonrası da kalıcı bir hale gelmesi konuşuluyor. O zaman çalışanların kira ve faturalarına işveren katkısını, yaşamaya daha elverişli konutları, esnek olmayan mesai saatlerini, anlamlı sosyalleşme mekanlarını da konuşmak gerekiyor.
Kariye kilisedir. Sonra müze.
Bu kentin ezelden beri hristiyan sakinleri vardı, halen varlar.
Bu yapılanlar acayip bir özgüvensizlik halinin yansımaları. Olan İstanbul’a oluyor.
Almanya tuhaf ve ürkütücü bir siyasi iklimin hızla etkisi altına giriyor. Soldaki Yeşiller Partisi binası. Sağdaki gibi barış veya ateşkes talep eden bir pankartı asması hayal dahi edilemiyor.
Filistinli veya Müslüman sanatçı, yazar, kültür insanları “cancel”lanıyor. Eleştirel
Karaköy’de Peninsula Otel’in hepimize ait olan kıyıyı kapatıp havuz yapmasını dert ediyorsak Tersane İstanbul’un hepimizin ortak mirasına çöküp Haliç’i topyekun kapatmasına, üstelik bir kent suçu inşa etmesine hayli hayli derlenmeliyiz.
Atina'nın 'polikatoikia' olarak bilinen, yap-satçılıkla 1950 - 1980 arası dönemde hızla tüm kente yayılan betonarme apartmanları bugün (tesadüfi ama) başarılı bir kentleşme örneği olarak değerlendiriliyor. Önce neden başarılı bulunduklarına bakalım:
✅ Nitelik olarak
Tercüman Binası’nın (ve benzeri nitelikte yapıların) yıkılması sadece İstanbul’un modern mimarlık tarihi açısından bir kayıp değil. Milyonlarca insanın hafızasında yer eden, salt beğenme/beğenmeme ikililiğinin ötesine geçen, İstanbul ile bağ kurmasına yardımcı olan mekanların
“Bayramda Eminönü kabusu” diye bir şey var.
Burada ulaşım planlamasının baştan ele alınması lazım. Resmi tatillerde özel araç trafiğine kapatmakla başlanabilir. Zaten millet araç yollarına taşmak zorunda kalıyor.
İstanbul yayalar için büyük bir eziyet. Hele bir de pusetli bir ebeveynseniz. Kent otomobil öncelikli. Sürücülerin çoğu da bencil. Yoldan gitmek zorunda kalan İtalyan anneye öyle bir korna çaldı ki dallamanın teki kadın dönüp “bambinomu görmüyor musun” diye bağırmak zorunda kaldı
Kent billboard reklam alanı değildir. Tarihi yapıların cephesi hiç değildir. Açık alanlarda billboardu yasaklayan Sao Paulo gibi mega kentler var. İstanbul’da da kontrol altına alınmalı.
@ibbBeyazmasa
@istanbulbld
#İBBKültürVarlıkları
Kent içi deniz taşımacılığını özelleştirmek işte bu yüzden kocaman bir hataydı. Kar-zarar hesapları ile ulaşım politikası uygulayamazsınız. Şirket karı kamu yararının önüne geçince olacak olan bu
@sehir_hatlari
@istanbulbld
Fındıklı - Karaköy arasında sahilde yürürken bir anda karşınıza çıkan otel sebebiyle yolunuz kesiliyor. Karaköy Meydan ile Paket Postanesi kıyıdan bağlanmalı, herkese açık olmalı
@ibbBeyazmasa
Sinpaş'ın 'Türkiye'nin ilk iyi yaşam konseptli termal devre mülk projesi' diyerek pazarladığı Marmaris Kızılkum'daki Kızılbük Projesi'nin bulunduğu cennet gibi koya ve projenin sebep olduğu korkunç tahribata bakar mısınız.
Bomboş bir anlatı. Çünkü tüm argümanı yanlış bir ikilem üzerine kuruyor:
Kaçak Gecekonducu 🆚 Kanunlara Uyan Kiracı.
Türkiye kentleşme tarihini bu şekilde okursanız hiçbir şey açıklayamazsınız.
- Erken Cumhuriyet döneminde nüfusun çoğu kırsalda yaşıyor. Kentlerin temel
Mersin’de belediye tesisi gündem oldu. “Vay efendim nasıl pub işletilir.” Asıl gündem olması gereken o tesisin de yer aldığı kıyı şeridinin muhtemelen Türkiye’nin en büyük, en bakımlı, en başarılı kamusal mekanlarından biri olması.
Türkiye’nin başka kentlerinde yaşayanların
Çok sevdiğim mega kent İstanbul'a sığamadığımı hissediyorum. Araçlar, binalar ve insanlardan artık bana yer kalmamış gibi. Eminim bu hissi paylaşan başkaları da vardır. Kent dönüşüyor. İnsan da.
Cezayir Sokağı’nın hikayesini muhtemelen bilmeyen çoktur. 2000lerin başında hevesli bir soylulaştırma projesiydi. Galatasaray Lisesi’nin altında Cezayir Sokağı’nda yaşayan kentin yoksulları yerinden edilmiş, devamında sokak boyunca Paris konsepti ile kafeler açılmıştı.
Balkonu olanlar balkonda, terası olanlar terasta. Olmayanlar kapı önünde. Çünkü kapandığımız evlerin çoğu hapishane. Sitenin bahçesinin, mahallenin parkının yasak olması anlamsız. Olması gereken her mahallede şahane bir park, herkese yaşanabilir konut. Al sana en mega proje.
Streç film ile piknik keyfi!
Soğuktan korunmak için böyle bir akım başlamış, piknikçinin ekolojik ayak izi büyümüş. Eskiden bazı piknikçiler mangalını yapar çöpünü doğada bırakırdı. Şimdi plastik barakasını da bırakanlar var.
Milyonlarca insanın kullandığı Söğütlüçeşme Transfer Noktası’nda sıradan bir gün. Daha kötü bir kent deneyimini tasarlamak zor. Ama İstanbul’da normalleştirip mevzu etmeyi bıraktığımız noktalardan biri.
(Hayır, AVM kısmı açılınca da düzelmeyecek burası.)
Uzmanlar manşetlik büyük laflar etmek yerine veri ile konuşsalar keşke. Yıkılan ve ağır hasar gören bir düzine binada kentin en yoksullarının oturmadığı ortada. İnşaata elverişli olmayan bostan alanlarının imara açılmasına sebep olan da yoksulluk değil, rant düzeni
Nevizade’nin Balo Sokak girişindeki şu dev ekranın konduğu günü hatırlıyorum. Kaldırıldığı günü de görürüz umarım.
Burası her anlamda Beyoğlu’nun zorlu bir noktası. Gürültü, çöp, trafik, yıllar içinde kötüleşmiş mekan kalitesi… Işıklı pano bu distopyayı tamamlayan “pastanın
2 sene önceki talebimi yenileyeyim: Karaköy Rıhtımı ile Paket Postanesi kıyıdan bağlanmalı, Galataport’a girişteki güvenlik kontrolü kalkmalı, kıyı herkese açık olmalı
Son dönemde kıyı işgalleri konusunda belki de en çok gündem olan mesele The Peninsula Istanbul’un ördüğü “Berlin Duvarıydı”.
Ülkenin en ünlü turist rehberinin paylaştığı reklam içeriği aşağıda. Turizm sektörü dönüşmediği sürece yakında kentlerin en büyük sorun kaynaklarından
Turizmin en çirkin halini görüyoruz. Ülke Sultanahmet ile Westworld arası bir yere dönüştü, turiste dekor oldu. Bir nevi devasa tematik park; yurtdışından gelen müşteriler ve onlara hizmet eden yerliler. Simülasyonda yaşıyoruz sanki.
Biz Galata Kulesi’ndeki turist kalabalığından şikayet ederken Everest tepesindeki vaziyet bu halde. Turizm ile dünyanın her köşesini hızla tüketiyoruz.
Söz veriyorum, tarımsal üretimi artırmak önceliğimizdir. Sürdürülebilir tarım, çiftçimizin sürdürülebilir gelire kavuşmasını sağlayacaktır. Ülkemizin kalkınma ve refah hamlesini tarımdan ve tarıma dayalı sanayiden başlatacağız.
Riskli binada oturanlar çaresizlik içinde, kültür sanat emekçileri çaresizlik içinde, esnaf çaresizlik içinde, hizmet sektöründe çalışanlar çaresizlik içinde. Bunlara dönük sosyal politika yok ama Kanal İstanbul devlet politikası?
Politika önceliklerinin merkezinde kim var?
Vay be, sadece fotoğrafımı çalmamış şu hesap, kelimelerimi de çalmış.
Hiçbir içeriği özgün olmayan bu tarz çok takipçili hoyrat hesaplarda içerik hırsızlığı da olay olmaktan çıkıyor tabi.
Karadeniz için şaşmaz bir felaket formülü. “Doğal” olan hiçbir afet yoktur, hepsi insan ürünüdür önermesini hatırlatan:
1) Su döngüsünü HES’lerle boz
2) Dere yataklarını kanallara hapsedip imara aç
3) Karadeniz Sahil Yolu ile havzaların önüne set çek
#Bozkurt
(
#Kastamonu
) Ezine Çayı seli nasıl afete dönüştü?
1-
-Taşkınovası yatak genişliği=400m
-Daraltılmış güncel yatak genişliği=15m
-Su tırmanma yüksekliği=7-10m
400m genişlikteki yatağı 15m genişliğindeki yatağa hapsedersek, su da 7-10 m yükselir, sonuç afet olur.
Hasmane Mimari’de bir sonraki aşamaya geçmiş bu arkadaşlar. Galata Kulesi’nin hemen yanı. Kafenin önünde bekleme yapılmasın diye tutamaçlara dikenli tel dolamışlar.
Elektrik de verirlerse işlem tamam.
Birçok yerde dükkanların önüne insanlar oturamasın diye demir engeller konuyor. Bu tarz engellere “hostile architecture” (hasmane mimari) deniyor.
İstiklal Caddesi’nde bu akımın karşısında duran bir mağaza var. LC Waikiki.
(Şu ortamda LC Waikiki öveceğimi hayal etmezdim)
İstiklal Caddesi’nde birbirlerine komşu İstanbul’un 2 güzide kitapçısı, Robinson Crusoe ve Denizler Kitabevi’nin yerine açılan işletmeler.
Ticari açıdan çok daha başarılılardır muhtemelen ancak İstanbul’a kattıkları değer daha mı fazla daha mı az, siz karar verin.
İstanbul’un
🛑Bir AVM'nin bahçesi içinde yer alan, yani içinde bulunduğu açık alana dahi özel güvenlikten geçilerek girilen, benim bildiğim tek modern sanat müzesi İstanbul'da yer alıyor ve bu kentin kültürel hayatı için pek de iyi bir şey değil.
🏛️Dünyanın birçok metropolünde yer alan
Metro beklerken bir reklam yerine şu seramiklere bakmak bana iyi geliyor.
Şimdi bu bahsettiğim deneyimi tüm kentsel kamusal mekanlar ölçeğinde tartışınız.
Karaköy rıhtım esnafıyla konuştum. Herkes mutsuz. Nasıl mutsuz olmasınlar ki? Ayasofya manzarası yerinde kara bir vapur var artık.
Tadilat sırasında asılan tabela Türkiye Denizcilik İşletmeleri AŞ’ye ait. Yani Galataport özelleştirmesinin arkasındaki kamu şirketi.
Taksim & diğer meydanlar için açılan yarışmalar hiçbir şey yapmadıysa tasarım üzerine düşünmek için değerli 1 alan açtılar. Bugün onlarca farklı grup yüzlerce tasarımcının dahil olduğu kamusal meydan/park tasarım süreçleri daha düne kadar 1 ofise toptan ihale şeklinde ilerliyordu
Şan City Projesi’nin ruhsat aldığı tarihten bugüne 11 sene geçmiş. Kentin merkezinde bu kadar büyük bir enkaz haline gelmiş bir proje sanki bir noktada zaman aşımına uğramalı.
Sorun bu projenin çok kötü olması değil. Asıl sorun bu projeyi yapanların bunun çok iyi bir proje olduğunu düşünmesi.
Wittgenstein’ın dediği gibi “Dilimizin sınırları dünyamızın sınırları”. Aynı dili konuşmuyoruz, haliyle aynı dünyada da yaşamıyoruz. Paralel evrenler gibi.
Buyrun size bir “turist tuzağı” ve “ırkçılık” hikayesi. Güney Afrika’dan 3 çalışma arkadaşımız ilk defa İstanbul’a geldiler. Burada olmaktan çok heyecanlılar. İlk gün onlara bir Beyoğlu turu yaptırdım, tarihini ve dönüşümünü anlattığım.
Cadde boyu sayıları hızla artan
Televizyonda reklamları dönen 'Fikirtepe'de büyük dönüşüm başladı' kampanyası üzerinde biraz durmak lazım.
Fikirtepe'de dönüşüm başa sara sara yeniden başlatılıyor son 15 senedir. Kadir Topbaş 2010'da 'İstanbul'da Fikirtepe'den başlayarak 1 kentsel dönüşüm hamlesi' başlatmıştı
İstanbullunun Boğaz’a erişim sorunu devam ediyor. Kilometrelerce denize paralel ama denizi görmeden, bir insanın zor geçtiği kaldırımlarda yürümeye çalışıyoruz. İstanbul’un Central Park’ı Boğaz’dır. Yaya dostu bir Boğaz hattı şart
@ibbBeyazmasa
@ekrem_imamoglu
Bir arabanın kapladığı alanda en az 10 yaya yürümeye çalışıyor. Yarım metre yayalara 15 metre arabalara.
Boğaz hattında her pazar araçlara kapatılsa, yayalar, koşucular, bisikletliler, kaykaycılar özgürce İstanbul’u yaşasak. Bu kent çok daha güzel olurdu.
Beyoğlu’ndaki en kötü açık alan kullanımı Tepebaşı olabilir. Önce mezarlık, sonra da uzun bir süre tarihi Tepebaşı Tiyatrosu’nun da bulunduğu bir park olarak kullanılan bu alan yıllar içinde gittikçe kötüleşti.
Tüyap Fuar Alanı oldu. Sonra Fuar alanı yerini TRT Stüdyolarına ve
Galata Kulesi’ndeki skandal uygulama sonrası çıkan ses sonucunda Müze projesinin renderları şantiye alanına konmuş.
Bu müzenin kavramsal çerçevesi ne, küratörü kim, kalıcı/geçici sergileri nasıl planlanıyor, İBB niye bu işin parçası kılınmadı, bu tepeden inmeci projecilik neden?
İstiklal Caddesi'nde son dönemde çok sayıda niteliksiz mekan açıldı. Bir kısmı şehrin bellek mekanlarının yerine hem de.
İstanbul'un yüz yıllık markalarından Ali Muhittin Hacı Bekir Şekercisi caddenin değerlilerinden biriydi. İkinci bir dükkanları açıldı yeni.
'Güzel şeyler de
İstanbul’un yüzyıllık apartmanlarının giriş katlarındaki yeni mağazaların hali korkunç.
Tescilli yapılara bu müdahaleleri nasıl yapabiliyorlar? “Basit onarım” kapsamında bu müdahaleler yapılamamalı.
Yapının ruhuna uygun bir mağaza tasarımının, oradaki işletmeyi de
Narmanlı Han Rezaleti olarak tarihe geçti. Restorasyon diye mekanın tüm belleğini sildiler. İçine önce anlamsız 1 ticari illüzyon “müzesi” açtılar. Şimdi de kocaman bir Starbucks. Göz boyamak için konan Bedri Rahmi Eyüpoğlu heykeli müzenin saçma sapan heykeline kötü kötü bakıyor
NASA’nın “hey İstanbul, parıldıyorsun” diyerek paylaştığı İstanbul fotoğrafında önemli 1 parça eksik. 3. köprü, Kuzey Marmara Otoyolu & 3. havalimanı. Takip etmemiz gereken “aydınlık endeksi” bu kuzey aksı. Aydınlık demek yapılaşma demek. Yapılaşmaysa kuzey ekosisteminin yokoluşu
İstiklal Caddesi kağıt üzerinde araç trafiğe kapalı yaya yolu. Ancak özellikle son dönemde görevli araçları burayı açık otoparka dönüştürmüş durumda. Serginin içine saksının arkasına her yere park edilmiş.
HES nedir, nasıl çalışır, bir su havzası üzerindeki yıkıcı etkileri nelerdir gibi sorular için
@mekandaadalet
’in Melet nehri boyunca yaptığı saha çalışmasının yayınına bakabilirsiniz. Nehir boyunca yer alan tüm HES projeleri yerinde haritalandı:
Vapurla Kabataş’tan uzaklaşırken göze ilk takılan ‘kent suçu’, malum Gökkafesi (Süzer Plaza) oluyor. Aslında 30 yıl önce kentsel mücadele başarılı olup tam 17 katı tıraşlanmasaydı bu, Gümüşsuyu’nda yükselen ve kamuoyunda 'Park Otel' olarak bilinen 33 katlı gökdelen olacaktı.
Halkalı Garı bir gar değildir. Daha kötüsü hayal dahi edilemez. Bırak lokanta, büfe, kafeyi su alacak otomat yok.
Sirkeci ile Halkalı bekleme salonları arasındaki fark bu.
Kendinizi hangisine layık görüyorsunuz?
Bu vesileyle Sirkeci Garı’nın güzelliğini övüp Dünya’nın en kötü garı Halkalı’ya sövebilir miyiz?
Bu heyet İstanbul’a trenle gelseydi, Halkalı’da ineceklerdi. Ve garda oturup bir çay içebilecekleri tek bir kapalı mekan bile bulamayacaklardı. Bırakın böylesine muazzam güzellikte
Uçaktan inmesi ile taksiye binmesi sadece 60 saniye süren Türkiye’nin en pratik havaalanı.
[Kimlik kontrolünde soyadım ile hava atabildiğim yegane havaalanı ayrıca 😀]
İstanbul’a dair gördüğüm en güzel ürün bu olabilir. Evet biraz kitsch ama bir İstanbul ve vapur sevdalısı bunu nasıl istemez :)
@kultur_istanbul
dükkanlarında var. Lütfen bitirmeyiniz, ben daha almadım.
Bugün 6-7 Eylül Pogromu'nun yıldönümü.
Türk/müslüman olmayan azınlıkların linç edildiği, evlerinin işyerlerinin yağmalandığı, ibadethanelerinin yakılıp yıkıldığı gün. Hiçbir zaman yüzleşilmedi, resmi özür dilenmedi, zararlar giderilmedi, gidenler gelmedi.
Yine 1 hatırlama günü.
Dizilere baksan İstanbul’da sanki insanlar sadece 20. yüzyıl başı yapılmış yığma yapılarda veya eski ahşap evlerde yaşıyor. Bu “dekorlar” yapı stoğunun binde biri bile değil halbuki. Yaşadığımız kenti sevmiyor, yaşamak istediğimiz kenti izliyoruz. Hayaller & gerçekler..
İstiklal Caddesi’nin *Sultanahmetleşme hızına Sultanahmet yetişemez. Sultanahmet’in Sultanahmetleşmesinin normalleşmesi ise başlı başına bir mesele...
*Sultanahmetleşme, “kitle turizmiyle dönüşüm, tektipleşme ve kültürel çölleşme” ile eşanlamlı olarak kullanılmıştır
Size iyi bir haberim var.
Beyoğlu çoktan geri gelmiş vaziyette. Belki de hiç olmadığı kadar canlı. Ve evet, farklı. “Beyoğlu’nun post-pandemik hedonizm çağı” adını veriyorum bu “geri gelişe”.
İstiklal Caddesi’nde camdan takla ata ata inen örümcek adamlar tekrar görüldü. Issız Adam film müzikleri, kendisinden başka kimsenin çıkartamadığı kuş sesi düdüğü & gökten düşen helikopter oyuncağı satan adamlar da ortaya çıkarsa zamanda 1 kırılma yaşanıp 2000lere ışınlanabiliriz
Konak Pier neden hayalet AVM’ye döndü? Bir İzmirli anlatsa keşke.
Tabii asıl sorulması gereken soru böylesi bir kültürel miras yapısı neden AVM vizyonsuzluğu ile dönüştürülmüş?
Kadıköy İskelesi’ne konulan dev reklam panosu distopya filminden bir sahne gibi.
Tabii ki tüm şehir devasa reklam panolarıyla kaplanıp çok para kazanılabilir. Ama kaplanmıyor değil mi? Bir sebebi olabilir mi? Kamusal mekanlar bu kadar da sınırsız ticarileştirilmemeli mi acaba?
Kadıköy’de kentsel dönüşüm ile yapılan yeni binaların neredeyse tamamının çatısına kaçak yapı dikilmiş.
O kadar sırıtıyorlar ki bu yapıları farketmek için kafayı kaldırıp bakmak yeterli.
Belli ki fark edilmek istenmiyorlar.