یه لحظه فکر کردم و پشمام ریخت که خودم تنهایی به این نقطه رسیدم و بالاخره هیچ وابستگی ای به پدر مادر ندارم از نظر مالی، جدا از سقف بالا سر که متاسفانه مملکت اونقدر درست نیست که بتونم اوکی کنم
ولی میدونی، ته ته ��هش، بازم اون مغز ایده آل گرای مریض ازم راضی نیست
باید برم درمانش کنم