Hala The Power of the Dog'u düşünüyorum. Sessizliğini bozup bir konuşsa, korkmadan içini dökse, zincirlerinden arınsa, eyerlerinden kurtulsa dediğim karakterlerin her biri sustu, yaşlarını içlerine akıttı. Belki de konuşmak gereksizdi, anlaşılamamak daha can yakacaktı.