فکر کنم بزرگسالی یعنی همینکه دلت بخواد روز تعطیل کامل توو خونه باشی و هیچکار خاصی نکنی. لم بدی، قهوه بخوری و کتابی که صدساله میخوای تمومش کنیو بخونی:))
من راستش دیگه نه آدم تلفنی صحبت کردنم، نه آدم تکستم، نه رو در رو حرفی برای گفتن دارم، نه ارتباط چشمی میفهمم و نه بادی لنگوییج سرم میشه. فقط خیلی خستهام، خیلی!
میگم یعنی چی که هی میگید سعی کن به جای هار بازی ناز باشی؟
اخه وقتی پسره توو دیت اول بهم میگه هاها عقل من ازت بیشتره، واقعا انتظار دارید نزنم شل و پلش کنم؟!!
وقتی سعی میکنی خوب و مودب باشی، بهت میگن دم دستی و همه میخوان ازت سواستفاده کنن! وقتی هم سعی نمیکنی؛ بهت میگن بیشعور و بی ادب و کنار گذاشته میشی. واقعا چیکار باید کرد؟!!
من در سیکل باطل بی برقی گیر افتادم. تا خونه هستم برق نیست، میرم سرکار تا میرسم برق اونجا میره. میرم باشگاه برق نیست، برمیگردم خونه دوش بگیرم برق خونه میره.. فقط تف و لعنت!
لحظه آخر گفت “من خیلی خوب از خودم مواظبت کردم، کمتر آسیب دیدم پس حالم خیلی بهتر از توعه!”
بهش گفتم “ولی من خیلی بیشتر از تو تجربه کردم، لذت بردم و زندگی رو حس کردم!”
ولی کی میدونه واقعا چی درسته و چی غلط؟