ببینید یکبار برای همیشه،انتخابها شمارو به جایی که هستین میرسونن.
جوون ها تو کافه با حقوق کم کار میکنن که پول و زندگیشون با این حرومیا هیچ جور یکی نشه،این کون نشورهای بلایند دیت چی؟به کیرم که مجبور شدن،پیجای تخمیشون رو ببندن،اهان ببخشید مزه پول رفته زیر زبونشون نه؟
من رفتم زندان، از زندان درومدم، ازدواج کردم، رفتم کانادا، یه کار جدید شروع در مملکت غریب،سومین خونه زندگیمو اجاره کردم، امیدوارم که کار بارای عکاسیمونم خدا جلو بندازه راحت شم از این صنف لعنتی🤲🏻🤲🏻🤲🏻
از موقعی که یادم میاد غمگین بودم، وقتی بچه بودم،وقتی رفتم مدرسه،وقتی مدرسه تموم شد و رفتم دانشگاه،وقتی دانشگاه تموم شد،وقتی بهترین اتفاق های زندگیم افتادن،این غم یه جایی گوشه سمت راست چشم راستم خونه داره، هست و منم هستم.
از دیشب صدای سرفه های #محمدقبادلو توی گوشمه،شبا نمیتونست بخوابه،سیگار ریه هاشو داغون کرده بود،ریه های هممون رو.
صداش دیگه شبیه سرفه نبود، یک صدای کش دار و نازک بود که ریه هاش رو خراش میداد.
شبای اول توی فشافویه از اون صدا خوابم نمیبرد، دیشب هم همینطور، صدای تیز سرفه هاش.
ببینم شما هم در رفتار بیان و میمیک های صورت ایشون رفتار خانم مذهبی حامی نظام رو میبینید یا من دارم اشتباه میزنم؟
در قدم بعدی ببین به چه میزان باید اشتباه بزنی تا این جاکش عرزشی ها تشکر کنن ازت:))
و نکته اخر چیزی لذت بخش تر از ریدن به رژیم اخوند ها جلوی غربی ها نیست تا تصورات/
سرگی سوپروایزرم هروقت میخواد یه غذایی بگیره که توش بیکن یا خوک داره یه نگاه بهم میکنه با یک خنده احمق اسلاو بهم میگه:
With extra jahanam?
وقتی میگم بله میگه:
That's a true kafar.
بزرگ شدن رو دوست دارم، کم کم دستت میاد که امروز حالم خوب نیست و یاد میگیری از خودت متنفر نباشی و میفهمی چطوری از یک سری موقعیت ها باید عبور کنی.
بعضی وقت ها هیچی برات وجود نداره، نه خوب نه بد، فقط باید زمان بگذره.
من واقعا دوست دارم کسشر بگم،یعنی دوست دارم بشینم با دوستام کسشر بگم مسخره بازی در بیارم فحش های جدید درست کنم و از این دست حماقت ها،برای همین هم عاشق زبان فارسی هستم،در لحظه میتونم کسشر جدید درست کنم و با دوستام بخندیم،متاسفانه یا در انگلیسی این امر ممکن نیست یا من بلدش نیستم:(((
من اکثر زندگیم رو تماشاچی بودم، چیزی نبوده که بخواهم بهش برسم، هیچوقت به چیزی احساس تعلق نکردم،از رسیدن خوشحال نشدم، هیچوقت طرفی نداشتم،نتونستم از حس جمعی که از تعصب و تعلق میاد لذت ببرم، همیشه شک همراهم بوده، شک به تصمیمهام،ادمها و خوب و بد.سعی کردم بیشتر ببینم تا بگم.
پارسال همین روز و همین ساعت توی راه زندان اوین بودم، کسی که دوستش داشتم ده هزار کیلومتر ازم دور بود و هیچ نظری راجع به اینده نداشتم.
الان ساعت دوازده شب ، پیش کسی که دوستش دارم و ده هزار کیلومتر از وطنم و دوستام و خانوادم دورم.
دارم از حس های متفاوت ترک میخورم، کص مادرت خدایا.
در دبیرستان و ورود به جوانی یه حالتی وجود داشت که توش غمگین نبودم،شاد هم نبودم ولی پر از امید بودم،فکر میکردم به همه چی میتونم برسم، و همش برام سوال بود چرا ادما افسرده میشن؟ زور میزدم که افسردگی رو بفهمم، الان میبینم افسردگی فقط نبودن امید هستش، ساده و اساسی و کارامد میگاد قشنگ.
امروز زنگ زدم یکتا میگم ببین گفتی اشپزخونه رو تمیز کن قبل سر کار برق انداختم واست، کلی ذوق کردیم که اشپزخونه تمیزه وقتی برگردیم خونه.
سلام بر بزرگسالی، سلام بر ارمان های جدید و سلام بر زندگی مشترک:))
ساعت نه صبح اینستاگرامم رو دادم به یکی از مشتری هامون عکس های اعتراضات دو سال پیش رو دید و براش توضیح دادم که زندان بودم داشتم خاطرات رو تعریف میکردم که دیدم داره گریه میکنه، اول یکم پشمام ریخت و ارومش کردم، بعد داشتم فکر میکردم بابا شت! ما و نسل ما زیادی پوست کلفته.
غلط و پروپاگندایی که اخوندا از ایران جا انداختن رو از بین ببریم، من از چشم های کور شده توی اعتراضات براشون میگم، از جون های گرفته شده، از امید های از دست رفته، از بچه های کشته شده، از بلایی که سر امید و ارزوهامون اوردین و از ثروت ملیمون که یه ذره اش رو هم به مردم نمیدید.
رقصیدن برای من نافرمانی، ازادی و نور معنی میشه.
در رژیم های دیکتاتوری که نفسیدن کشیدن ما هم تهدید حساب میشه بدن هامون رو تصور کنید، بدون قانون ها و طابو های جامعه و ازاد، همونطور که میخوایم.
قسمت دوم.
دوربین ها و فیلم های مختلف.
اقا پشماتون بریزه:)) من یه همکاری دارم اینجا که بامبل نصب کرده بعد با دخترا که حرف میزنه سوال هایی که ازش میپرسن رو میده چت GPT جواب میده برا دخترا کپی پست میکنه میفرسته:)))))))
#رشتو
اخرین روزهای شهریور ۱۴۰۱ چیزی شروع به شکل گرفتن کرد که تصوری از بودنش وجود نداشت. ما مردم، شروع به تخیل کردیم، تصمیم گرفتیم و هرکس به اندازه خود هزینهای را برای ان پرداخت.
میزان تراژدیو غم وارد شده به ما در یک سال گذشته با هیچ چیزی قابل اندازهگیری نیست/
هیچوقت از کون بزرگ ضرر نمیکنید.
امروز جونمو نجات داد، ماشین توی تقاطع پیچید جلوم و من ترمز زدم، دوچرخه چرخید و من با کون زدم به ماشین.
خدایا ممنون بابت کون گنده🥸🥸🥸
نزدیک نوروزه، دلم هوای سبک و مرطوب و خنک هفت صبح تجریشو میخواد، از میدون قدس تا تجریش رو راه برم و هوای تمیز نزدیک عید رو نفس بکشم بگم فاکککککک، چی میشد اگه میتونستیم تو ایران زندگی کنیم؟
دوربین هف فریم یه تیکه هایی از زندگی رو به هم میچسبونه که توقعش رو نداری،هیجان انگیزه و برای من خود فعل عکاسیه،هرج و مرج و تلاش برای تصویر کردن،جنون دیدن محض،عکاسی کردن مثل نفس کشیدن اکسیژن توی ریه،برای این که یادم بیاد زندهام.
عکس ها با دوربین سامورایی یاشیکا، از بندر خریدم^^
جدا افتادگی را میتوان مقطعی نامید که لحظات احساس واقعی بودن ندارند، هرچند که عکس ها چیز دیگری میگویند و شما احساس دیگری داشته اید، سند های تاریخی پا روی گلوی شما خواهند گذاشت و سهمشان را طلب میکنند، چه چیز برای عرضه خلق کرده اید؟
این یک بیماری مشترک بین تمامی نسل های مردمان این سرزمینه،فکر میکنن گه خاصی هستن و گه خاصی رو رقم زدن،نسل جدید به کیرشم نیست،سیکتیر بابا،نه به تخمشون مامان باباشون چی فکر میکنن نه تخمشونه امثال تو چی فکر میکنن، شماها نهایتا به ج ا فرقی ندارید،پاش بیوفته بدتر هم هستین.
اینقد دوست دارم وقتی توی جمع دوستام نشستیم و داریم مثل ادمیزاد صحبت میکنیم یوهو بحث زندان و خاطراتش رو پیش میکشن،
دو ماه انواع و اقسام تروما و کسشر و ترس لود میشه،هزار مدل احساس پیچ خورده میاد بالا، اخر سرم با اینکه معروف شدی کاش ما هم زندان رفته بودیم میبندنش، عشق میکنم به مولا.
ساعت ده و نیم شب در راه انتقال از زندان اوین به فشافویه، ده نفر سوار یک ون هستیم و بعضی از مردهای داخل ون گریه میکنند.
تا ساعت یک پذیرش میشیم، شب اول و کفخوابی زندان ،چشمهام رو هم میزارم، صدای رد شدن هواپیما از اسمان زندان خوابم را بهم میزند.
با خودم میگم، کجا میاین احمقا؟