ما پنج تا اینجا روی همین پنج تا صندلی خیلی غصه خوردیم، شکستیم و گریه کردیم.
دیشبم گریه نه اما چشمامون پر شد.
این بار ولی نه از غم و غصه!
از روی خوشحالی.
خبر رو که به برادرام دادم دلم میخواست میتونستم خوشحالی خودمو باهات تقسیم کنم. جای تو خالی.
“سیویک تیرماه هزاروچهارصدوسه”