امروز داشتم نوتهای قدیمیمو میخوندم، چشمم خورد به این:«چونهام دوباره لرزید. پروانهها تو دلم دوباره پر زدن و فهمیدم نمردن. فهمیدم نمردم. فهمیدم هنوز اشک برای ریختن دارم، هنوز دلیل برای دوست داشتن و تپیدن دارم. فهمیدم هرچقدر تو سرسخت باشی زندگی، من با نرمیِ دلم از تو محکمترم.»