امروز تو اهدای خون اتفاقای عجیبی افتاد
سالی چند نوبت میرم برای اهدای خون
امروزم رفتم و نوبتم که شد یکی اومد گفت میشه خواهش کنم پلاکت بدی؟ یه مریض سرطانی به پلاکت شما احتیاج داره گفتم چه فرقی داره؟ گفت فقط یک ساعت تا یک ساعت و ربع زمان میبره، زمان خون گرفت معمولی بیست دقیقس
همه چی تا ٢٧-٢٨ باحاله بعدش میفهمی عه کمردردو پادردم هست، بعدش کمظرفیت میشی، از کسی خوشت بیاد نگاش میکنی رد میشی، مغزه خسته میشه، صحبت نمیکنی که بحث نکنی، بدتر از همه میفهمی کی داره دروغ میگه که این همه چیو سخت میکنه
سال ۸۵ بود دانشگاه ارومیه قبول شده بودم اصلا این مه دانشگاه ارومیه قبول شدم یه داستان عجیبی بود که بعدا میگم اولین روزا بد جور زد تو ذوقم خوابگاهو شهرو غریبو زبان متفاوتو نگاه به من بع عنوان یه ادم با تیپو قیافه عجیب
از همون روزای اول فرید اراسته اومد پیشم با هم گرم گرفتیم
من واقعا منقلب شدم، دوست دارم برم خون بدم من شماهارو میشناسم که مسخره نمیکنین اینا کاملا مشاهدات من بود و امیدوارم نشون بدین تو اینترنت فقط مسخره نمیکنن
اگه میتونید پلاکت بدین و این رشته توییت رو ریتوییت کنید
ممنون
حس غمو حصرتم شد نفرت با خداحافظی مشکل دارم مراسمش نتونستم بیشتر از یه ربع باشم سر خاکش نرفتم تو مغزم زنده نگهش داشتم، من طاقت خداحافظی نداشتم اگه میرفتم میترکیدم
فرید سالم ترین کوشا ترین خنده روترین ادمی بود که دیدم همیشه اطرافیانش رو مجبور به پیشرفت میکرد
خندت همیشه زندس داداش
سعید یه دستبند برام بساز روش یه چیزی به انتخاب خودت بنویس ولی پایینش بنویس قطعه ١٠ میخوام وقتی دیدمش به یاد مامانم باشم چند سال کانادام تا دکترامو بگیرم نمیتونم بیام ایران
یه روز قبل عروسیش رفت شاهین شهر به مزار مامانش سر بزنه
سه شب بعد از عروسیش، پرواز ٧۵٢
این هیچ وقت نمیگذره!
بیرون وقتی خواستم ابمیومو بگیرم پسره رو دیدم، گفتم بابا چرا هم خودتو هم اینارو اذیت میکنی برو بعدا بیا پلاکت بده گفت تو محک کار میکنه و بچه هایی که اونجان مثل دوستاشن گفت داغون میشم میبینم دارن بعد از شیمی درمانی به خاطر افت پلاکت هلاک میشن بغض کرد منم داشت احساس میکرد
گفتم سرم شلوغه فردا میام اول وقت دکتره گفت اگه مریضمون فردا رو نبینه چی؟
یهو انگار همه چی ارومشد سردم شد گفتم بریم فقط زیاد درگیرم نکنید
رفتیم تو اتاق پلاکت گیری! خیلی دستگاهای بزرگ و انگار پیشرفته ایی بود هر کی میومد اونجا انگار میشناختنش به اسم کوچیک صداش میکردن
تختا همه پر بودن یه کم ترسیدم یه سرچ کوچیک کردم ببینم عوارضش چیه اصلا به چه دردی میخوره، یه کم شک داشتم که خالی میندن برای مریض سرطانی میخوان ولی دیدم اسم بیمارستانا با گروه خونیا رو دیواره فرم رو که پر کردم جلوی ab+ یه تیک زد لذت بخش ترین تیکی بود که تا حالا زده بودم
طبق گفته ی پسره با دلار ارزون فقط ۱/۵۰۰/۰۰۰ تومن پول اون کیت اهدای پلاکت هست که بعد از اهدا از دستگاه دراورد انداخت دور گفتم خب تو اینترنت توضیح بده حالا که انقدر واردی گفت اینترت فایده نداره اونجا فقط همدیگه رو مسخره میکنن
گفتم خوب تو وظیفتو انجام دادی بدنت سالی ۲۴ بار توان داره به جای خودت دوستاتو بیار اونارو راضی کن گفت به همه ی دوستامو فامیلام گقتم یه صد نفر رو انداختم ۳۲ نفر متوجه اهمیتش شدن راضی شدن اومدن پلاکت میدن
گفتم خانم من غلظت خون هم دارم قلیون میکشم گفت اونم خوب میشه اخرش توضیح داد ۱۵۰ میلیلیتر گلبول قرمز که معادل یه بار خون دهی هست هم ازت گرفتیم و خونت سبک میشه و کم غلظت تر
جالبیش اینه که هر دوهفته یه بار میشه پلاکت داد و دو روزه تو خون رها میشه طبق گقته دکتر پلاکت اضافی رو میگیرن
جوش خیلی عجیب بود یکی اومد که ۲۰ بار پلاکت داده بود داشت با بغض میگفت تروخدا ازم پلاکت بگیرید دستگاه بالا سر من ارورداد بوق زد این پسره که سنشم خیلی نبود نهایت ۲۲ سال اومد درست کرد خلاصه انداختنش بیرون گفتن امسال فقط چهار بار ازت میگیریم هر ماه یکی
کارم تموم شد
فرید بچه جنوب بود بچگیش تو شاهین شهر بود و از نوجوونی تو ارومیه بود روزای دانشگاه با هم بودیم اونجا تو ارومیه هوامو داشت خوشیامون با هم بود اصلا چرا باید یکی از یه دانشکده دیگه با یکی دیگه از یه دانشکده دیگه انقد گرم بگیره برای خودمونم همیشه عجیب بود
واقعا کارای عجیبی میکردیم
به هر کسو چیزی چنگ میزدم یه خبر مثبت بشنوم تا اینکه مطمئن شدم همون پرواز بوده، داداشمو از دست دادم
پر از غمو حصرت شدم چقدر براش خوشال بودم چقدر حس میکردم تو رفتنش یه نقشایی داشتم
خبرا همینجوری اذیتم میکرد ولی خبر اینکه موشک ایرانی خورده به هواپیما داغونم کرد
اصلا یه گوشه اروم نمیشستیم خیلی شلوغ بودیم در عین حال درسمون رو میخوندیم گذشتو چذشت من از ارومیه اومدم تهران، تا فرید اومد تهران برای درس خوندن ارشد رو دانشگاه تهران قبول شد دوباره روز از نو احمق بازیو خوشیو دردو دل همیشه بهش میگفتم داداش اونم قبول کرده بود
بالاخره میخواد بپره من باید قطع کنم البته اون موقع نپرید بعدشم چند بار تاخیر خورد پردازش
دلشتم کارمو میکرد خبرارو تو توییتر خوندم تا چشمم خورد به پرواز کییو خشکم زد هی گفتم اون نیست اون پرواز نیست زنگ زدم به دوستامون هیشکی جز من نمیدونست نمیدونستم چیکار میکنم
کشید بالا تلاش کرد تهرانم نموند رفت کانادا سریع کار تو دانشگاه پیدا کرد کار تو بار پیدا کرد اونجا هم ول کن نبود چند تا کار با هم دانشجو گرفت خودش درس میخوند سختی زیاد کشید گفت میام ازدواج میکنم مارالم میبرم روز اول که رسیده بود ساعت ۶ بهش زنگ زدم گفت شب رسیدم ولی بیدلرم
دوست داشتم یه جوری کمک کنم، اول خون میدادم ولی بعدش فهمیدم پلاکت(پلاسما یه چیز دیگس)چقدر برای مریضای سرطانی ،سوانح سوختگی و...حیاتیه
پلاکت هم بیشتر از سه روز قابل استفاده نیست واسه همین شمارمو دادم که بیخود نرم اونجا وقتی اورژانسی لازم داشتن خبرم کنن
حالا شما چیکار کنید؟
اصلا خیلی عجیبه به یکی میگی داداش بعد احساس مسئولیت پیدا میکنی درباش همیشه نگرانش بودم همیشه همدم هم بودیم هر جور میتونستیم به هم کمک میکردیم تو کار هم دخالت نمیکردیم از ددر هوای همو داشتیم مثل اون داداش بزرگتری که دوچرخه سواری کوچیکه رو نگاه میکنه
فرید خیلی تلاش میکرد یه جا ثابت نبود همیشه میگفتم عوضی چرا همه کاراراو با هم انجام میدی؟ کار تو دانشگاه کار با دوتا شرکت بین المللی درس خوندن کار تو گلخونه باشگاه فلان بیسار یه کم به خودت استراحت بده ولی نمیداد اون میخواست تلاش کنه خودشو بکشه بالا
گفت اومدیم تشکرو اینا گفتم بیرونم کلا بلد نیستم خداحافظی کنم اگه میرفتم پایین میترکیدم، طاقت نداشتم خداحافظی کنم، صبحش ماجرای حمله به عراق و موشک بود
ساعت ۵ونیم تو مسیر کار بودم بهش زنگ زدم خداحافظی کردم گفتم فرید مواظب باش گفت پروازش تاخیر داشت خندید گفت سعید
برش داشتم رفتیمدیه کله پاچه زدیم حرف زدیم دلش از خیلی از ادما پر بود از خیلی چیزا گفت هی گفت هی گفت ولی خالی نشد من وقتم تنگ شد گفتم فرید باز میبینمت بشین برام بگو رسید شب عروسیش، تعطیلات کریسمس اومده بود هر کاری میتونستم براش کرده بودم، وظیفمم بود
روز قبل عروسی اومد کارگاه گفت حلقه عروسیم رو بزرگ کن :))) نشد با هم رفتیم بازار یه حلقه دیگه براش خزیدم گفتم همیشه یادت باشه حلقه عروس رو پس دادیم من برات انتخاب کردم :)))) فردا شبش رفتیم عروسی وسی میرقصید نگاش میکردم یهو کل خاطرات از سال ۸۵ اومد جلوچشمم
رفتم وسط بهش گفتم عوضی حس میکنم میری دیگه نمیای گفت ول کن بیا با هم برقصیم به جاش با حمید اون یکی دوستمون به جاش با هم رقصیدیم!
بازم مثل همیشه سعیدو فریدو حمید چند ثانیه با هم شلوغش کردن
پس فردا شبش اومد در خونه گفت خونه ایی اومدم ماشینتو پس بدم :/ خونه بودم، گفتم نیستم
کل فرایند مثبته الانم چند ساعت گذشته حس بدی ندارم مثل همون خون دادنه ولی بیماریهای زیادی هست که لازم داره این چیز لعنتی و مجانیی که تو خونمونه، بابا کاری نداره کمک کردن به یه ادم بیمارو محتاج
تو این وضعیت مملکت این کارا که ازمون برمیاد
من به این داداشمون قول دادم عکسشو با تیپ خوبش بذارم اینترنت و پخش بشه ( البته گفت خارجیا هم میبینن؟ چشماش برق زد)
دیگه یاری با شما نه مافیا دارم نه ممه نه باند دارم نه قیافه
ابروی یه مرتیکه رو حفظ کنید
از بیکاری یه بسته گوشت داشتم گذاشتم تو زودپز با پیاز سیرو هل و این چیزا پخت در آوردم یه کم کره زدم ریش ریش کردم یه تفت دادم الان نمیدونم چرا اینکارو کردم و در ادامه چیکار کنم
تو این رشته توییت قصد دارم علت و چگونگی حکمرانی کثیغ گربه ها به این سیاره رو بگم، که واقعا دارن بهش میرسن
همینطور که تو استوری های اینستاگرام میچرخیدم چند تا استوری دیدم که گربه بود توش برام عادی نبود و همینطور که جلوتر رفتم تعدادش بیشتر شد و دیدم هر کسی یک یا چند گربه داره
نینی سایت واقعا عجیبیه مثل فضای دارک وب میمونه
میری توش میبینی چند تا مادر حامله دارن توش خریدو فروش موشک کروز با توان حمل کلاهک هسته ایی میکنن
هر چی سرچ کنی یکی از نتیجه های اول نی نی سایت رو میاره
اجاره ی هر ماه رو دو هفته زودتر میریختم این ماه که نتونستم اینجوری بریزم و درست به موقع ریختم صاب خونه زنگ زد گفت ممنون ولی سعی کنید به موقع واریزی رو انجام بدید
گفتم تقصیر منه که تو این دو سال همیشه دو هفته زودتر واریزی داشتم و شما نمیدونستی تاریخ قرارداد بیستم هست
اول از همه لطفا این رشته توییت رو ریتوییت کنید، اگه تا الان پلاکت ندادید که بگم خیلی روندش سادس با یه دستگاهایی خونتون فیلتر میشه تا فقط پلاکتش گرفته بشه
زمستون سختیه برای مریضای دیگه که تو سایه ی کرونا دارن گم میشن، ذخیره ی بانک خون خیلی کم شده با من تماس گرفتن چند بار
یکی هی غذاهای مختصرو کوچیک با دیزاین خوب درست میکنه زنشم که خوب میرقصه همینجا پیدا میکنه( کاربر چاهار رو نمیگم 😒) تو مث دختر ١٢ ساله ها تو مهمونی فامیلی ژله درست میکنی؟ خاک بر سرت سعید جون