In this thread, I decided to share some of the papers -and occasionally books- from different fields that impressed me. They will be opinion-based works most of the time, rather than technical ones.
ne korkaksınız ya...... 13 kez o leylekin gelmesi, gelmediği gün yaşanacak hüzne katbekat değer........ korkmayın olum hislerden bu kadar, var bunlar hayatta..
Yaş ilerledikçe, babamda yanlış bulduğum ne varsa hepsi birer birer katılıyor davranış envanterime. Üstelik, hepsi de kendime has gerekçlerle, kendime has hikayelerle, rasyonalizasyonla geliyor. Bunca özfarkındalığa rağmen bu mekanizma çalışıyor.
Bu mekanlar Eskişehir'de de, İstanbul'da da, Ankara'da da yıllardır var. Yeni bir şey olmuş gibi sunmak, "iş çığırından çıkıyor" minvali yorumlar yapmak, meseleyi kuşağa getirmek mide bulandırıcı. Rahat bırakın kardeşim insanları.
Olmak istediğim kişi olabilmek için zengin doğmam gerektiğini farkedeli biraz oluyor. Hem akademide ilerleyeyim, hem hobilerime sözümona geniş ilgi alanlarıma vakit ayırayım, hem sosyalleşeyim serserilik ediyim, hem de bir yandan çalışıp kendi paramı kazanayım olamazmış.
Bu muhabbet beni gerçekten çok baydı. Üniversite okuyarak, daha iyi okuyarak, daha fazla okuyara "çok ama çok para" kazanılabileceği görüşünü 15-16 yaşında terk edemeyen, bunun böyle olmadığını göremeyenlere edilecek iki kelime laf yok.
Bugün bi arkadaşla konuşurken kelimeler dökülünce fark ettim: cevabının "çünkü param yok" olduğu bariz soruların sorulmasından, bunlara cevap vermek zorunda kalmaktan, hatta bazen bunlarca köşeye sıkıştırılmaktan, kapana kısılmaktan yoruldum.
Terapi sektörü çok dürüst şekilde, "kendine uygun terapist bulana kadar binlerce belki de onbinlerce lira harcayıp birkaç, belki birkaç on terapiste 'beyhude' para kazandırman gerekiyor maalesef" diyor ve insanlar da "okay varım!" diye yanıtlıyor. Çok ilginç.
@Medariiftihar
@asudesna
Çocuğunun olması pedagojiden anladığın manasına gelmiyor. (Çocuk yapmak için sınava mı giriyoruz sanki?) Hoş, bence de öğretmen komik ama bu başka bi mesele, yaptığının yanlış olduğuna delil değil.
@gracecilikkk
Buna itiraz etmeyi anlayabilirim fakat bunu "binlerce çocuğun olduğu platformda" ifadesiyle yapmak sorunlu. Bu 'çoluk çocuk var alooo' mantığının nerelere gidebildiğini görmek zor değil.
Çevremde akademik hedefleri varken maddi sıkıntılar dolayısıyla "şu maddiyat konusunu çözeyim, bir yandan akademiyi zorlayayım/çözdükten sonra akademiye devam edeyim" diyen hemen herkesin akademik hayatı birkaç ay içinde yalan oldu. Tesadüf değil.
Bunca kötü gündem içersinde şahsen iyi bir haberim var. Boğaziçi Üniversitesi ve ODTÜ bilişsel bilim yüksek lisans programlarından kabul edilmişim. Yol uzun, heyecanımız yüksek, gençliğimiz var!🎉
Akademide giderek tadımı kaçıran bir şey var; insanlar gerçekten merak ettikleri şeyleri yapmıyolar. Hatta insanların çoğunun bir şeyi merak edip etmediğinden dahi şüpheliyim. "Ben X okudum, X çalıştım, X'le alakalı naparsam fon bulurum?"a cevap arıyor insanlar yalnızca.
Arkadaşlar İyi Parti İyi Parti'dir, CHP de CHP'dir. Bu partiler her şeye aynı tepkileri verecek olsaydılar "ittifak" değil tek bir parti olurlardı zaten.
İş arıyorum. Yüksek lisansım devam ediyor. IELTS 7.5 İngilizcem var, editörlük, redaksiyon, grafik tasarım (Adobe AI ve PS öncelikli) veya organizasyonel pozisyonlarda bulunabilirim. Bir şey duyar görürseniz haber ediniz ve bunu RT'leyerek yayılmasına yardımcı olunuz lütfen...
Bu "Beyoğlu'na geri dönmek" bahsinde Beyoğlu gatekeeperları çıkmış bir yerlerden. Hayatımda gördüğüm en sikko gatekeeping olabilir. Neymiş, hep oradalarmış da, 'dönücek olanlar dönmesin'miş de... Aptal mısınız abi?
tam olarak budur bu arada. dört bir yanımızda kıyım ve savaş gerçekleşen bu boktan coğrafyada, gazzenin başına gelenlerin bizim başımıza gelmeme sebebidir cumhuriyet. bu ahrazlara kalsaydık şimdiye kadar dümdüz olmuştu memleket.
"Ortalama" insanın gevşekliği, oyunbazlığı, sahtekarlığı; sinsi sinsi bir kenarda kıkırdamak gibi ucuz bir şey için satmayacağı, ayaklar altına almayacağı, zarar vermeyeceği hiçbir değer ve inceliğin olmaması... Mide bulandırıcı.
Muhalefet farklı il ve ilçelerde saat 23.00'da başlayan eş zamanlı açık hava konserleri tertiplemeli. Konserler tabii ki 24 sonrasında da devam edecek şekilde organize edilmeli. Her konser için olası bir 'müdahale'ye hazırlıklı olarak parti avukatları ve mvler hazır beklemeli.
Yavaş'ı pek tutmam. Fakat bu doğru. Seçime iki ay kala yapılacak iş değildi o tiyatro. Çocuk kandırmasınlar. Akşener ve İYİP, KK ve CHP kadar suçludur. Muhalefetin sırtından atması, kurtulması gereken yüklerdir.
Mansur Yavaş’tan, Akşener’e korkak yanıtı:
“Akşener'in, Kılıçdaroğlu'nun aday olacağına dair çok söylemi oldu. Keşke bunu son ana bırakmadan farklı bir karar alınsaydı, ille benim aday olmamı istiyorsa belki o şekilde önümü açabilirdi”
Cem Yılmaz'ı izledim. Önceki işlerine göre çok daha saldırgan, agresif buldum mizahını. Bu tarzını daha çok sevdim. Yaşlanmış. Sanırım bunla ilintili olarak bir didaktiklik de gelmiş üzerine. Yakışmamış diyemem, tonu iyi tutturmuş bana kalırsa.
Bu durumda neyden vazgeçeceğiz? İşten vazgeçmek imkansız, literally aç kalırım. Sosyalleşmekten vazgeçmeyeceğim, çünkü kısacık hayatımın büyük bir kısmını asosyal geçirdim zaten, ve doğrusu, artık yaşam dediğimiz şeyin merkezinde eş-dostla birlikteliğin yattığına iyice kaniyim.
Bunla alakalı olarak ben başka bir şeyden şikayetçiyim: zaman almasının probemli bulunmasından. Evet, derin bağlar kurmak zaman alan bir şey ve bundan daha doğal ne var sanki? +
İlişki yaşamak istediğim insanla derin bağ kurmak istiyorum. Bu da epey zaman alan bir şey ve günümüz dünyasındaki ilişki hızıyla uyumlu bir beklenti değil.
Düşününce seks çok iyi niyetli bir şey lan... Birileri karşılıklı olarak birbirine daha iyi hissettirebilmek için bir süreliğine aktif ve yoğun bir çaba gösteriyor. What a concept.
Bizi feci kopardılar ya. Hayal, potansiyel, fulfillment falan derken iyi yediler bizi. Babası garson annesi ev hanımı biri olarak bu akademi makademi işlerine hiç kalkışmamalıydım. Hatırladığım kadarıyla, hayatımda ilk kez 'inadım' yüzünden pişmanlık hissediyorum.
Bilişsel bilime giriş yapmak istiyor, fakat alanın genişliği karşısında nereden başlayacağını kestiremiyor musun? 32 dersten oluşan ve alandaki hemen her önemli konuya giriş seviyesinde değinen
@cog_ist
'in yaz okulu arşivinden başla.
böyle hikaye çok ama çocukken duygusal olarak ağır geldiğini falan hiç hatırlamıyorum, hiç umrumuz değildi, istediğin hemen hiçbir şeyin olamamasını kanıksamıştık zaten ama büyüdükçe giderek daha fazla dert oluyor, 'geçmişte kalmasına' rağmen insanın canını sıkıyor
Çevresel bir 'scaffolding' yoksa, yani uğraşmak istediğin şeyle kuşatılmamışsan dağılıyorsun, savruluyorsun; neyle kuşatılmışsan o seni absorbe ediyor, yutuyor. Buna karşı duracak irade yok, vardıysa da bu yaşlarda kalmıyor, zamanla eriyor zaten.
Yetişkinlik denen o rezil hayalsizlik ve nihilizm ile yutulduk. Her şeyin rengi daha soluk, her şey daha ümitsiz ve boşuna. Bu huzur dediğim şey de, sanırım dümdüz hissizlik. Her şeyin sonuna gelen bir "neyse işimize bakalım" boşvermişliği. Bu ömür böyle geçer mi? Geçecek ama.
Tüm bu akıl yürütmedeki başat problemin, aslında "akademi ve kendi paranı kendin kazanma" kategorilerinin tek bir çatı altında buluşamaması olduğuna dikkat çekeyim. Kimileri bu açıdan şanslı ve/ya becerikli. Biz bu cephede kaybettik, kaybediyoruz.
@onralpyilmaz
Hocam 18+ birisinin diziyi referans almaması gerektiğini öğrenmemiş olmaması bu propaganda bombardımanının dışında bi problem maalesef. Devlet kanalı doğruyu söylese bile sorunlu.
9-10 yaşlarındayım, bizimkilerden bisiklet istiyorum ama hakkaten para yok, çok sıkışık dönemler..... mahalledeki arkadaşlardan tur mur istiyorum paso, bi akşam babam işten gelirken bisikletli bi arkadaşın yanında koştuğumu ve çocuktan 'bi tur' istediğimi falan görüyo
@bdenizbagatur
@sekfobidetected
Ailem oldukça muhafazakar. Keza yakın çevremde de bolca muhafazakar-mütedeyyin insan mevcut. Bu insanlar ateist birini gördüklerinde bile "kazanımlarını kaybetmek, dinin elden gittiğinden" falan korkan, tabir caizse osuruktan nem kapan insanlar.
@EMehmetKiral
Beni geren o tarz bi şey değil ya. Yaşama dair "belirsizliği" bu kadar azaltan başka bir konsept yok yalnızca kjhjgsdd Ciddi komforlu, güvenli bi zemin.
Okul, üniversiteden beklenti en fazla nispeten stabil, daha risksiz, daha az belirsiz ve sürdürülebilir bir hayat olabilir. Bunu Türkiye'de ne kadar okursak okuyalım güvence altına alamıyor oluşumuz büyük sorun, zengin olamayışımız, milyon liralar kazanamıyor oluşumuz değil.
Incellerin büyük kısmı depresif ve anksiyetik. Depresyonlarının sebebini ise, çoğu, 'sekssizlikte' buluyor. Oysa aradıkları seks değil, yakınlık, intimacy. Yakınlık ise dünyadan, herkesten ve her şeyden nefret etmeyi bıraktığında kurulabilir ancak.
Hobilerim ve ilgi alanlarımdan da vazgeçemem. Bunlarsız herkes gibiyiz. Dahası, akademiyi kurtarmak için bunlardan vazgeçmek, tam da bunlarla uğraşabilmek için akademiyi tercih ettiğimiz düşünülürse bütünüyle anlamsız.
Neticede geriye tek seçenek kalıyor.
Daha önce de söyledim. Online eğitim, eğitim falan değil bir eğitim mastürbasyonundan ibarettir. Ben "ekrandan" bir şeyler öğreneceğimde açar MIT opencourse ware'dan izlerim. Alanın frontierindekilerden öğrenirim. Ama kimse de kalkıp "al kardeş MIT diploması" demez. Niye acaba?
Bugün doğumgünüm. 26 oldum. 25. yaş oldukça zor bir yaştı ama 25 yaş olması sebebiyle değil de büyük oranda 2023'e ve hemen sonrasına denk gelmesi sebebiyle öyleydi. Ufak çaplı bi 'paradigma kayması' yaşadım yine bu geçtiğimiz sene. Pandemiden yana 'hayat nasıl yaşanmalı'ya
Siyaset ve gündem yayınlarıyla bilinen BurakSakinOl, Sude Belkıs ve Boğaziçi Bilişim Ödülleri hakkında sert konuştu:
🗣️
@buraktut_
: "Sen Twitch'e bir b*k getirmedin, sen Twitch'te ucubelerin toplanma yeri oldun."
@bdenizbagatur
@sekfobidetected
Bu korkuları ciddiye alarak demokrat olunmaz. Bu korkuların yersiz olduğunu göstermek de keza, bu kitle içindeki aklıselim insanlara düşüyor. Birilerinin vals yapmasından korkmamak gerektiğini, bunların yaşam tarzı farklılığı olduğunu bu insanlara izah etmek gerek.
Konudan bağımsız: şu "muhafazakar bulunma" kaygısı, 'progresif' çevrelerde pek çok meselenin düzgünce tartışılmasını engelliyor. Bir şeyleri konuşurken muhafazakarca olup olmamasından önce, makul olup olmadığını düşünerek tartışabiliyor olmalıyız.
Terapistlerin erişilebilir olmak için pek çaba sarf etmediğini söylemiştik. Bu yetmez. Dahası, bunlar paragöz, pembegötlü en az orta üst sınıf yavşaklardır. Beyaz yakalı dolandırmanın dışına çıkmak isteyen terapist sayısı bir elin parmağını geçmez.
Temmuz ortasına geldik, yaza dair 'yaparım' dediğim hemen hiçbir şeyi yapamadım. Bir belirsizlik bitiyor öbürü başlıyor. Sürekli zorunluluklar tarafından savruluyoruz, fırlatılıyoruz sağa sola. Durup 'ben bunu yapmak istiyorum, yapayım' diyemiyoruz. Demek hayat böyle geçecek...
ertesi gün annem "gel yunus bi yere gidiyoruz" diyo, istemeye istemeye sıkıla sıkıla gidiyorum, bi bakıyorum bisikletçiye gelmişiz, mahalleye bisikletle dönüyorum ve hayatımda ilk kez gözümle gördüğüm, elimle dokunduğum, somut bi şeyin varlığına, benim olduğuna inanamıyorum
İşin kötüsü, birkez başka bir çevre, bağlam tarafından kuşatıldıktan sonra oradan çıkmak ve dahası oraya geri dönmek çok zor işler. Büyük efor, büyük irade, büyük motivasyon ve dahası, her şeyden önemlisi, çok büyük şans istiyor. Buna güvenerek plan yapılmaz.
@_Muratpalta
Tartışıldı baya. Witcher LOTR kadar ünlü olmadığı için bu kadar fazla insan tartışmaya katılmadı tabii. Kötü örnek olmuş. Argümanınızı savunmak için bunlara gerek yok.
Son zamanlarda artan 'terapi fetişi' beni rahatsız etmeye başladı inceden. Terapi 'herkesin ama herkesin' ihtiyaç duyduğu, kişiyi 'olmadığı birine, gerçekten iyi birine' dönüştürebilen sihirli bir değnek gibi görülüyor çoğu kişi tarafından.
🏳️🌈🏳️🌈🏳️🌈 I cant believe we have to protest this almost every single day but... 🌈🌈🌈
#LGBT
İHaklarıİnsanHakları
#F
ıratDelikanlıTutuklansın
#G
ökkuşağımaDokunma
CHP'ye oldukça hoşnutsuz yaklaşan muhalifler genellikle Türkiye'nin en azından son 20 yıl için nispeten sabit bir sosyolojisi olduğunu varsayıp, CHP'nin 'sağa kayarak' bu sosyolojiyi AKP'nin dayattığı şekliyle okuma hatasına düştüğünü söylüyorlar. +
Muhafazakar bir ailenin nispeten apolitik, 15 yaşında çocuğuydum. Gözümü açan ve safımı doğrudan, haktan, adaletten yana belirlemeye iten Gezi'ye selam olsun!
"kararlı" olmayı ilk gün(ler)den "aşık taklidi yapmak" sanıyor pek çok kişi. oysa "kararlı", güvenli ve emek verilen bir ilişki kurmak için aşık olmak şart olmadığı gibi aşık taklidi yapmak da hiç şart değil.
Bu tarz "teröristsin yani", "AKPlisin yani", "şusun yani" vs. söyleminin ve yaklaşımının sonu her daim budur. Gıdım gıdım, adım adım daha fazlasını, daha fazla "kendinden olmayanı" düşman ilan eder. Grinin olmadığını varsayar. Diyaloğa kapanır ve herhangi bir çözüm yolunu öldürür
Bugün doğumgünüm, 23 oldum. Hayatım 15-16 yaşından beri pek değişmedi. Arada alkolle tanıştım, çok sevdim; bir iki kez aşık oldum, pek bi şey anlamadım; e seks desen, o da beklediğim kadar iyi çıkmadı. Bunlar dışında aynı. Aynı şehirde aynı muhitte yaşıyorum.
Çevremde "yaşını başını almasına" karşın hala insanüstü çalışkanlığını, dirayetini, inancını ve tutkusunu yitirmemiş insanlar görüyorum. Tabii, bu insanların ortak özelliği ne, bu nasıl mümkün olabilmiş diye baktığımda gördüğüm şu...
Hatta, biraz da zaman alması kabullenilmediği, bir acelecilikle taraflar aniden derin şekilde bağlanmayı beklediği ve bu olmadığında hayalkırıklığı ile uzaklaştığı için "gününüz dünyasındaki ilişki hızı" yüksek. Ve bu kendi kendini besleyen bir döngü oluşturuyor günün sonunda.
Aşk lazım. Platonik de olsa aşık olmam lazım. Hayatın her alanına sinen o umudu ve coşkuyu, yeri geldi mi de hüznü ancak böyle hissederiz bir daha. Uzun yıllardır ilk kez aşık hissetmeksizin bu kadar uzun zaman geçirdim. Günler, aylar kupkuru, tatsız tuzsuz geçiyor.
Alıntılara istinaden: Sohbeti, arkadaşlığı, flörtü, seksi, aşkı ve her türden sosyal/romantik ilişkilenmeyi birtakım katı kurallarla, taktiklerle dolu bir maç, bir atışma sananlar midemi bulandırıyor. Bizden uzak birbirlerine yakın...
Hayatta kalmaya çalışıyoruz. Ne maddi ne manevi hiçbir güvence olmadan, ucu ucuna günü kurtarabileceğimiz küçüklü büyüklü kararlar alıyoruz sürekli, riskler alıyoruz, savruluyoruz. Olanlardan, kararlarımızdan hiç de memnun değiliz, ama başka nasıl olabilirdi?
Kahir ekserisi dünyada para diye bir dert olduğunun, herkesin keyfinin gıcır olmadığının ve havadan gelen paralarla geçinmediğinin, öğrencilerinin böyle sorunları da olabileceğinin ve kendisinin bu sorunları çözebilecek güce sahip olabileceğinin farkında değil.
... Bu insanlar neredeyse hep çalışmanın karşılığını almış, çabaları bir şekilde 'ödül bulmuş' insanlar. Dolayısıyla emeğin kendisine 'küsmek' için pek bir sebepleri olmadığı gibi, her bir 'ödülde' daha da az kırılganlaşarak bu olasılık onlar için iyice bertaraf olmuş.
"Bir de adi gönlüme söz geçiremedim. Böyle bir maceranın içine girdim. ... Onları da mahcup ettim. ... Herkesin boynu büküldü. Onları da kendi adi gönlümün peşine taktım. Özür diliyorum onlardan, bilmem kabul ederler mi etmezler mi ama... Kalabalıkta da dilemiştim ama..."
2013'de ODTÜ Felsefe bölüm başkanı Prof. Ahmet İnam bana anlamlı bir soru sormuştu "Niçin felsefe doktorası istiyorsun? Ün şöhret için, para için, ego tatmini için mi?" Ben de sonra şu cevabı vermiştim "Hocam, cehaletimin sınırlarını öğrenmek için", O da "Doğru yoldasın" demişti.
LGBTQ+ birinin yanında çocuk görünce aklına ilk ve tek gelen şey pedofili olan, bu insanları bunca şeytanlaştırmış, sapkın bellemiş kimselerden, bunların nefretinden ve düşmanlığından hak hukuk dersi alacak değiliz. Siz yenildiniz. Sizin köhne, darkafa zihniyetiniz de yenildi.
Haftanın 6 günü, günde 8-10 saatini tamamen bir başkasının iradesine teslim eden ve yıllarca bu şekilde yaşamasına rağmen hayattan umudunu kesmeyen milyonlar... Burada yatan irade, iyimserlik ve hayatdoluluk karşısında şapka çıkarıyorum. Öfkemiz daim olsun...
herkesin sürekli mağdur olduğu, hiç kimsenin edimlerinin sorumluluğunu almak gibi bir şeyi hatrına getirmediği, hemen herkesin aşağı yukarı sıradan bir memeli hayvan kadar şuursuz ve dürtüsel davrandığı, adına ne dediklerini kestiremediğim bir saçmalığın içine düştük.
yazlık bi yer, eşle dostla kalabalık kahvaltılar, gün ortasında hafif rüzgarın altında uyuyakalmak, bakkala gönderilmek ya da sofra hazırlığı için uyandırılmak, mümkünse aşk, spontane gelişen misafirlikler, hikayeleri bitmeyen amcalar, teyzeler, içki, şölen..........