oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşı ve dünyalar tatlısı kızımızla
dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim
Artık ne mutlu ne de mutsuzum.
Her şey geçip gidiyor.
Bu zamana kadar yaşadığım, soğuk bir cehennemi andıran sözde “insan” dünyasında tek gerçek şey bu.
Her şey geçip gidiyor.
ben gösterilmek istenenden ziyade görünmeyeni zamanla öğreniyorum , bu yüzden üzüldüğüm şey mutlaka bir gün beni çok mutlu eden bir şeyle karşıma çıkar
Bir tek aramayan mutludur, çünkü sadece aramayan bulur ama bulduğunu bilmez çünkü aramamıştır haberi bile yoktur. Aramak nasiptir. Ancak bulmakta nasip..
“Elmasın sertliği, saflığının da nedenidir. İçine ışıktan başkası girmez ve yansıttığı aldığından fazlasıdır. Her şeyi kesebildiği halde hiçbir şey tarafından kesilemez. Bir elmas ancak bir başka elmas tarafından kesilebilir.”
Hayatta hiçbir zaman böyle şeylere merakım olmadı en sevmediğim şeylerden biridir ne sevgilimle tartışmamı konuşmamı şu şekil arkadaşlarıma atarım ne de arkadaşlarımdan isterim neden ayrıldınız diye bile sormam doğru da bulmuyorum ilişki iki kişi yaşanır iyisiylede kötüsüylede
O yollardan geçtim çünkü yolculuk nasipti. Mutluluğu hissetmem için acıyla da karşılaşmam gerekirdi. Hayatta hiçbir şey tesadüf değildi. Ya bir şeyler öğretti ya da öğretmem için şans verdi.