İşte böyle ahlaklı, tek başınayken bile dürüst, çekip gitse kimse bir şey yapamayacak olsa bile hakkı hak edene teslim eden salih evlatlar yetiştireceğiz inşallah.
O kadar varlık içindeler ki bu artık onları mutlu etmiyor ve yokluğu yaşayıp tekrar varlığa dönerek mutluluğu yaşamaya çalışıyorlar. Romalıların daha fazla yemek yiyebilmek için zorla kusup tekrar yemesi olayıyla eşdeğer. Korkunç bir olay.
Hep böyle minik şeylerin hayalini kuruyorum. Beraber bisiklet sürmek, sahilde oturmak, vapurda aynı manzaraya bakmak… Bütün basit şeyleri en sevdiğim kişiyle yapıp mükemmelleştirmek, ufak şeylerde huzuru bulmak. Allah hepimize nasip etsin zira yaşamak buna denir.
Teyzenin yüzündeki gülücüklerden belli oluyor yaşamayı seven ve bilen biriyle birlikte olduğu. Kiminin her imkanı olur ama ömür tüketen bir mizaca sahiptir, ne kendi güler ne ailesini güldürür… Felaket imrendik, maşallah.
Şu rahatlığa, güzel iletişime, muhabbete bakın... maşallah yaa... bütün ümitsizliğime, değersiz hissettiren, olgunlaşmamış, ne istediğini bilmeyen, kasıntı, aptal, ergen erkek sürülerine rağmen var bi hayalim be...
Böyle yerleri bir yaştan sonra ailenizle değil de canınızdan bir parça gibi çok sevdiğiniz biriyle gezip görmeyi istiyorsunuz. Benim Bosna planım vardı, bir şekil iptal oldu ve hiç üzülmedim eşimle gitmek istiyordum zaten diye. İnsan bazen hiç tanımadığı bir kalbi çok özlüyor.
İnsanları elde edemeyecekleri bir hayata ve fiziğe özendirmek; sürekli alışveriş ve israfa yönlendirmekten başka ne başarı sergilediler ki harika bir şeymiş gibi “kendi hikayeleri” diye cool bir şekilde lanse ediliyorlar?
İnsanların verdiği enerjilere inanır mısınız bilmem ama birkaç örnek vereceğim. Mesela bir arkadaşımla beraber ne aldıysam hiçbirini giyemedim. Biriyle ne zaman bir yerde otursak tek lokma yiyemedim. Birisiyle geçirdiğim tüm zaman diliminde (3 sene) hiçbir işim rast gitmedi.
Son 5 senedir hayatımın bi 5 sene sonrasını görsem rahatlarım diyordum. 5 sene önce şimdiki halimi görsem sinir krizi geçirirdim. Evveli ve ahiri bizden saklayan, unutturan Rabbimize şükürler olsun.
Off canım saatlerce burada oturmak çekti. Burada çay içeceksin. Meyve de olur veya haşlanmış mısır… Güneşin geldiği yer sıcacık olur, gölge tarafta biraz uzun kalırsanız omuzlarınız ince bir şey ister. Dağdan gelen o esintiyi hissediyor musunuz?
İnstagram hesabına bir bakayım dedim; psikolojik sorunlar yaşadığını, aktif müziği bıraktığını, kendi halinde devam edeceğini yazmış. Ve sonrası full Filistin ve ihh paylaşımları… Helal olsun, bir gün herkes hakiki huzur ve mutluğun yerini böyle bulur umarım.
İki tarafın da evlendikten sonra ailesiyle irtibatı kesmemesi ama sıkı fıkı da olmaması… kendi kurdukları iki kişilik yuvasıyla ilgilenmesi… dış mihraklardan gelen tüm dedikodu, kötü enerji ve bakış açısına kapalı olması… kendi dünyalarında musmutlu olması…
Ahlaklı eş + helal kazanç + bereketli ömür + aklı selim dostlar + kibirden arınmış kalp + güzel ölüm + göz aydınlığı evlatlar… Cuma duâsıdır, amin diyelim.
Vay arkadaş manyak etti bizi adam. Çalışkanlığı, azmi, dürüstlüğü, efendiliği, hanımcılığıyla tüm genç kızların “Allah’ım işte tam olarak şundanım olsun” duası oldu ya… maşallah.
Oğlan: 6 ay içinde evlenelim, ister çalış ister çalışma eylemlerinde özgürsün ama ben evimizde olup salih evlatlarımız için emek vermeni daha çok isterim, senin annenlere de benim annemlere de ayda 1 kez gidelim, en önemli önceliğimiz biz olalım.
Ben:
Sevgili Tarık Tufan bize tercüman olmuş; “Bir acıyı bölüşmeye hazırım ama yeni bir pişmanlık yaşamanın düşüncesi bile bütün gücümü yok etmeye yetiyor. Tahammülüm yok.”
Deve kadar zararsız bir hayvanın içtiği suya gözlerini dikince develerin sahibi “Bu kainatın, yerlerin ve göklerin, yaratılmışların ve onların rızıklarının sahibi benim.” demiş.
Sevilmek istiyorum ya. En küçük ayrıntılarımı bile bilsin, huysuzluklarıma gülsün, ciddi olduğumda gönlümü hoş etsin. Yüzüklerimin hiçbirinin minik parmaklarıma tam olmadığını ve buna sinir olduğumu bilsin istiyorum mesela. Beni tanısın, sevsin, gülsün ve şefkatle baksın.
Rabiaca… rezalet birisi. İnsan farz olan dini bir hükmü gerçekleştirmede başarısız olunca üzülür ya hu! “Rabbim, bu sefer olmadı ama tekrar nasip et” der. Bunlar üstüne üstlük demediğini bırakmıyor. Azıcık samimi olsaydınız be azıcık! İğreniyorum hepsinden.
Bahsettiğim son kişiyle ne zaman yollarımı ayırdıysam twitter hesabım bile kendine geldi diyebilirim. Elim para gördü, nasibim açıldı, psikolojik olarak da çok iyileştim. İnsanlarla olan ilişkilerimizde şöyle biraz geri çekilip bu kişi bana iyi geliyor mu diye bakmak çok mühim.
Korkunç bir video. Herhangi bir tavizin insanın kalbinde, ruhunda, maddi ve manevi nasıl yaralar açtığına şahit etti bizi. Allah bizi istikametten, selametten ve İslamiyetten ayırmasın.
Namazlarımdan sonra tesbih çekmeyi ve dua etmeyi ihmal eden biriydim ama bu aralar çok dua ediyorum. İnsanın çok istediği bir şey olunca hakikaten o kapıdan ayrılmak istemiyor.
Şöyle yakın çevrenden umulmadık biriyle olacaksın. Biz bunları bunları yaşadık, buralarda beraberdik ama iki yabancı gibi. Sen şunu yapmıştın, şöyle demiştin deyip kahkahalarla gülmeler… Ortak payda var ama bamAŞKa bir hayatta tekrar tanışmışsınız. Harika ya…
Beylerin zırlayarak alıntı girdiği tweetleri okumak acayip zevkli. Evlenmek isteyen o kadar çok kalifiye genç kız var ki etrafımda ama bir tane bile düzgün, evlenme niyetli, hassasiyet sahibi erkekle tanışamıyorlar. Yüzünüze her yerde vuruluyor hala ağlak ağlak hareketler.
Yani gerçekten Allah insanın bahtını güzel eylesin, şans versin, kaderinden güldürsün. Eğitim, kültür, güzellik, kalite falan sıfır etki biliyor musunuz sıfır.
Temiz ve bakımlı olmak, güzel kokmak, evcimenlik, nezaket ve zarafet, iyi konuşma becerisi, güzel el hareketleri, kendi alanını oluşturmak, mütevazi ve kendine has olmak, mütebessim bir yüz, positive vibe.
Kpss’ye çalışırken kendi halime mi üzüleyim.. ülkemizin haline mi.. yeni neslin ahlaksız ve çığırdan çıkmış haline mi... gerçekten Allah yardımcımız olsun.
Evlenmeme sebebim erkeklerin hanzoluk ve davarlıklara karşı tahammülsüzlüğüm, emir almalardan nefret edişim, en ufak bir değersiz hissetmede dahi hemen en yakın yoldan dönmek isteyişimdendir. Aşk vs. bunlardan zaten bir çok arkadaşım ve ben vazgeçtik, rezalete bakın.
Geniş pencereleri olan, pastel renklerle döşenmiş, insanın içini ısıtan bir ev ve mutlu bir ben. Belki birisi daha.. bir kalp daha. Rabbim, bir hayalim var, biliyorsun.
Eğer bir gün, bir şekilde, herhangi bir sebepten ötürü mutlu olursam kimselere belli etmeyeceğim, söylemeyeceğim, anlatmayacağım. “Mutluluk paylaştıkça artar” eskidendi sevgili arkadaşlar; artık mutluluğun sırrı, kalbimizdeki güzellikleri küçük bir tebessümle içimizde saklamakta.