من سال ۹۸ از یکی خوشم اومد و شش ماه تمام بهش چیزی نگفتم. وسط اون روزهای شلوغِ آبان زنگ زد بهم و خواست که ببینیم همو و منم گفتم فرصت خوبیه که بهش بگم. همون شب توو قزوین بازداشت شدم و فرداش که قرار داشتیم من توو بازداشتگاه بودم. بعد از اینکه با کفالت آزاد شدم باهاش تماس گرفتم/
آقای
@alikarimi_ak8
، اینترنشنال به من درخواست مصاحبه داد اما بعد از بررسی اکانتم چون منتقد پهلوی بودم قرار مصاحبه رو کنسل کرد. ما اجازه کار نداریم و وقتی از پهلوی انتقاد کرده باشیم در بایکوت خبری قرار میگیریم.
وقتی حتی یک روز تجربه پناهجویی ندارین بهتره دهن گشادتون رو ببندین.
اما پاسخی دریافت نشد. حکم تعلیقی برام صادر شد و شغلم رو هم از دست دادم. تصمیم گرفتم چند روز به شهرهای غربی کشور سفر کنم. که البته بعد از بازگشتم دوباره به مدت چند ساعت توسط اطلاعات سپاه بازداشت و بازجویی شدم.(میگفتن رفتی کردستان که با احزاب در ارتباط باشی) فشار زیادی روم بود و/
موبایلش زنگ خورد و متوجه شدم که کار واجبی براش پیش اومده و باید فوراً بره. رفت…
نه تونستم حرفامو بهش بگم و نه تونستم که برای آخرین بار باهاش خدافظی کنم.
این اتفاقاتی که برام افتاد بخشیش انتخاب و بخش دیگریش اجبار بود. اجباری که موجب خراب شدن ارتباطات عاطفی، دوستانه و خانوادگی/
مجبور شدم برای کار از قزوین به تهران برم. باز هم فکرم پیش اون شخصی بود که انگار گُمش کرده بودم. بعد از یک سال و چندماه برگشتم قزوین و تا ۱۴۰۱ تقریباً سرم توو لاک خودم بود. جنبش آغاز شد و من هم فعالیتهام رو از سر گرفتم. اوایل ۱۴۰۲ به طور معجزهآسایی اون شخص رو پیداش کردم./
#رشتو 1
از روزهای انفرادی میگم.
۲۲ شهریور ۱۴۰۲ ساعت ۱۱ ظهر توو اتاقم در حالتِ خواب و بیدار بودم، که یکهو چشامو باز کردم و دیدم چند نفر لباسشخصی بالا سرم هستن.
یکیشون اومد از بازوی راستمو گرفت و یکی هم از بازوی چپ، چند نفری هم مثل این بچههای فامیل میپریدن اینور اونور و/
چند باری همو دیدیم اما چونکه همون وقتا توو شبکههای امدادرسانی برای آسیبدیدهها و جوانان مبارز قزوین فعالیت داشتم و درگیری ذهنیم زیاد بود باز هم نتونستم بهش ابراز علاقه کنم تا اینکه حجم کارهام سبکتر شد و اینبار من در تاریخ ۲۱ شهریور باهاش تماس گرفتم و/
بعد از ۲۵ روز انفرادی و ۲۶ روز حبس در زندان مرکزی قزوین با وثیقه موقتاً آزاد شدم و باز هم اولین کاری که کردم تماس با همون شخص بود.
نشستیم و از اتفاقهایی که برام پیش اومد براش تعریف کردم اما توو همون قرار نتونستم حرف دلمو بهش بگم. باز هم توسط وزارت اطلاعات احضار و تهدید شدم./
ازش خواستم که فرداش همو ببینیم. فرداش وقتی چشمام رو توو اتاق خوابم باز کردم دیدم ۱۲ نفر لباس شخصی از وزارت اطلاعات بالاسرم هستن. که توو این رشتهتوییت توضیح دادم./
#رشتو 1
از روزهای انفرادی میگم.
۲۲ شهریور ۱۴۰۲ ساعت ۱۱ ظهر توو اتاقم در حالتِ خواب و بیدار بودم، که یکهو چشامو باز کردم و دیدم چند نفر لباسشخصی بالا سرم هستن.
یکیشون اومد از بازوی راستمو گرفت و یکی هم از بازوی چپ، چند نفری هم مثل این بچههای فامیل میپریدن اینور اونور و/
باز هم فشارها زیاد شده بود و اینبار برای نجات خودم مجبور بودم که از کشور خارج بشم.
یک شب قبل از خروج باهاش قرار گذاشتم که تمام حرفام رو بهش بگم و بعد هم باهاش خدافظی کنم. اون شب راجع به موضوعات مختلفی صحبت کردیم و بعد از زمینهچینی همین که خواستم برم سر اصل مطلب/
خانم پهلوی، لطفاً سلام بنده رو به رضا جان برسونید و بهشون بگین که به مردم ایران بیاعتماد باشن، اگر احساس میکنید هنوز به این مردم پشت نکردن با خیال راحت اینکارو انجام بدن و همچنین بیزحمت از عرصه سیاست هم کنار بکشن. اینطوری نه منتی بر سر نسل جوانه و نه مسئولیتی بر گردن ایشان.
اینم سند جدیدی که نشون میده سلطنت طلبها توسط وزارت اطلاعات هدایت میشوند.
اکانت جوانان قزوین که من یکی از ادمینهاش بودم و بعد از بازداشتم به کنترل وزارت اطلاعات درامد به حامیان پهلوی پیوسته.
در ابلاغیهی جدیدم اسم جوانان مبارز قزوین در اتهامات ذکر شده.
یه پهلوات بلند ختم کنید.
امروز در دومین ابلاغیه اتهامات سنگین دیگری به #محمدرضا_عطایی منسوب شد
هر کدام از این اتهامات میتواند به صدور حکم اعدام برای وی منجر شود
او مدتی پیش موفق به خروج از ایران شد، اما درخواست پناهندگی وی از سوی اداره مهاجرت ترکیه رد شده و هرلحظه امکان دیپورت وی میرود
@ataeiai
گزارش موبایل ربایی!
بعد افطار موبایل به دست پیاده روی می کردم.
موتوری شیک دو ترکه جست زد تلفنمو بگیرد . نتوانست.من قرص نگه داشتم.
گاز داد با صورت خوردم روی زمین.
رفتیم بیمارستان. ۱۰ تا بخیه روی ابرو و تَرَک قفسه سینه محصولش بود
مثل هزاران نفری که موبایلشان دزدیده می شود
مشکل گوفاندمی برطرف شد.
با وجود اتهامات بیشماری که در پروندهم بود، اداره مهاجرت ترکیه به درخواست پناهندگیم جواب رد داده و سریعترین راه برای خروجم به کشوری امن ویزای اسپانسری هست که برای جمعآوری مبلغش به کمکتون احتیاج دارم.
قدردان توجه و محبتتون هستم.
#آریا_انصاری، شخصی که با هویت واقعی خودش در توییتر فعال بوده، توسط وزارت اطلاعات بازداشت شده و خانوادهش هیچ خبری ازش ندارن، این موضوع باید حتماً اطلاعرسانی بشه تا وزارت اطلاعات نتونه بلایی سرش بیاره.
«دارن منو میگیرن»
این آخرین توییت یه دوست آزادیخواه بود که با اسم خودش توی توییتر فعالیت میکرد.
#آریا_انصاری مبارز انقلابی ۲۲ ساله ساکن بندرعباس
با توجه به توییت آخر آریا ادارهی اطلاعات بندرعباس دنبال آریا بوده و بعد از این کامنتی که توش به اداره اطلاعات اشاره کرده دیگه
با اینحال بگم اگه توو بدترین شرایط ممکن هم قرار گرفتیم، زمانی که کمی به جزئیات وقایع حاکم به محیط اطرافمون دقت کنیم شاید بتونیم راهی رو برای بهتر شدن حال خودمون و اطرافیانمون پیدا کنیم، یا یه نقطه نوری که بتونه باعث ذرهای امیدواری بشه. چونکه به قول توماج «مرگِ اصلی ناامیدیه».
رضا پهلوی با سرعت نور در حال تبدیل شدن به مریم رجویه.
با تشکر از کیانی، اعتمادی، شاهین، سبا خویی، سالومه و تریسیِ عزیز و سایر دستاندرکارانِ حاضر در سامانه.
قرار بازداشت #حسین_شنبهزاده تمدید شده. تمدید به این معناست که نهادهای امنیتی که ضابطین پرونده هستن، زمانی رو جهت تلاش بیشتر برای پروندهسازی کسب کردن. همون کاری که دارن با #توماج_صالحی هم میکنن.
چون از قبل خبر نداده بودن که میخوان بیان آماده نبودم و با یه شلوارک و موهای ژولیده نشسته بودم اون وسط. انقدر لباس شخصیِ مسلح توو خونه بود که من 10 سال قبل یه همچین جمعتی رو توو عروسی یکی از فامیلامون در لرستان دیده بودم، البته با این تفاوت که خوشبختانه تیر هوایی شلیک نکردن و/
در کمتر از یک ماه این خط سبز به انتها رسید. بدون کمک هیچ سازمانی و تنها با حمایتهای شما اونهم زمانی که در اوج روزهای انقلابی نیستیم. امیدوارم بعد از این به شکلی سازمانیافتهتر، از این پتانسیل و عملگرایی دیاسپورا برای نجات پناهجویانِ درخطر استفاده بشه.
#زن_زندگی_آزادی ✌🏼❤️
اسباب اثاثیه خونه رو بههم میزدن که ببینن چیز بهدرد بخوری پیدا میکنن یا نه، یکیشون هم توو اون بلبشو یه دوربینی دستش گرفته بود و با یه تمرکز خاص و از زوایای گوناگون مشغول فیلمبرداری از این عملیات باشکوه بود.
منم توو اون شلوغی سعی داشتم خوب بهنظر برسم ولی خب متاسفانه/
بااینکه همچنان یکی از بازوی چپ و یکی هم از بازوی راستم گرفته بود از ساز و دهل هم خبری نبود که اون وسط هنرنمایی کنیم.
خلاصه که لباس پوشیدم و منو سوار یکی از ماشیناشون کردن و فوراً چشمبند و دستبند زدن بهم و…
اولین جلسه بازجویی توو ستاد خبری وزارت اطلاعات بود/
در دفاع از اتهام توهین به رهبری باید بگم که من نمیتونم در دادگاه حضور پیدا کنم چونکه:
رفتم بازار خران، این سو و آن سو نگران
تا برنهم کیر خری، تا تَه به درز رهبری
همینطور که داشتم میخوندم اومدن دنبالم و منو بردن زندان.
هنوز اینکه نمیدونم سرنوشت اون انسانها چی شده و چرا اونجا بودن خیلی اذیتم میکنه و هنوز صدای اون گریهها توو گوشمه.
اینارو هم تعریف نکردم که آخرش بیام درس اخلاق و معرفت بدم، صرفاً خاطراتی بود که باهاتون در میون گذاشتم،/
بعد از روز دوم و کلی بدندرد سعی کردم دوش بگیرم. شیر دوش رو باز کردم و دیدم آبش سرده و از اونجایی که من با آبِ سرد مشکلی نداشتم دوشمو گرفتم، یه آفتابه هم کنار توالت بود که اصلا اندازهی آفتابهای نبود که خمینی استفاده میکرد/
(انگار اگه این یه مورد رو توضیح نمیداد احتمال داشت یکی از اون پتوها رو بکنم توو کونم) بغلِ در هم یدونه زنگ هست که اگه کارِ خیلی خیلی واجبی داشتی میزنیش که ما بیایم ببینیم چهکار داری. بعد هم درو بست و من موندم و انفرادی./
اما یکهو به خودم اومدم و گفتم اینجوری هم که نمیشه شاید من چند ماه اینجا موندگار شدم، اگه قرار باشه همهش این صداها بره توو مخم که دیگه سلامت روانم رو هم به کل از دست میدم و رسماً کسخل میشم. بذار حداقل منم به تنها ریسمانی که میشناسم چنگ بزنم بلکه فرجی شد/
ضمن اینکه من شرایط اون عزیزان رو هم درک میکردم و میدونستم دعا آخرین ریسمانی هست که میتونن بهش چنگ بزنن و شکنجههای اتاق بازجویی و تداوم اون وضعیت میتونه کاری باهات بکنه که حتی اگه آتئیست هم باشی بخوای واقعاً یه خدایی وجود داشته باشه که تو رو از اون جهنم بکشه بیرون./
و تا تاریک شدن هوا طول کشید، بعدش دوباره سوار ماشین شدیم و باز هم چشمبند و دستبند و رفتیم جایی که خودشون بهش میگفتن بازداشتگاه امنیتی قزوین که متعلق به وزارت اطلاعاته.
از ماشین پیادهم کردن و از پایینِ چشمبندی که رو صورتم بود میتونستم فاصلهی چند سانتیمتری جلوی پامو ببینم./
هیچی دیگه با افتخار شدم مطرب بازداشتگاه.
تازه یه روزی که گلپونههای بسطامی رو خوندم و تموم شد همهشون باهم شروع کردن به دست زدن.
حال و هواشون عوض شده بود و حتی بعضی شبا صدای گوزیدن و خندههاشونم به گوش میرسید./
صدای اذان اومد و فهمیدم صبح شده، یکی دیگه از بازداشتیا که نمیدونستم سلولش دقیقاً چقدر با سلول من فاصله داره بعد از اذان شروع کرد به صلوات فرستادن، اونهم نه آروم بلکه با صوت و صدای بلند، تا صدتا صلواتشم کامل نمیشد ولکنِ محمد و آل محمد نبود/
همونطور که میدونید در جریان انقلاب گروههایی در نقاط مختلف کشور تحت عنوان جوانان مبارز شکل گرفتن، مثل جوانان مبارز قم، زنجان، تبریز و…
این کلیپ راجع به گروه #جوانان_مبارز_قزوین و نفوذ اطلاعات در اون هست، بخش دوم کلیپ در پایین همین توییت قرار داده شده.
ادامه #رشتو قبلی
چهار زانو نشستم و با وجود صدای گریههایی که شنیده میشد خیلی آروم شروع کردم به خوندنِ یکی از ترانههای مهدی موسوی که توو ذهنم بود، یه بخشیش رو هم میذارم که شما هم بخونید:
اما یکهو به خودم اومدم و گفتم اینجوری هم که نمیشه شاید من چند ماه اینجا موندگار شدم، اگه قرار باشه همهش این صداها بره توو مخم که دیگه سلامت روانم رو هم به کل از دست میدم و رسماً کسخل میشم. بذار حداقل منم به تنها ریسمانی که میشناسم چنگ بزنم بلکه فرجی شد/
سلول سمتِ چپی هم شروع کرد به گریه کردن، گریهی این بازداشتی هم با هق هق و صدای بلند بود، نمیدونم چقدر بعد از اذان بود که دریچهی پایین رو باز کردن و طرف گفت بیا سینی صبحونه رو بگیر، گرفتم و دیدم توش یدونه حلوا شکری و دو پاره نون و شِکَر و یک لیوان چایِ سرده./
صدای صلوات و گریهها امانمو بریده بود. تازه متوجه شدم اون سلولی که صلوات میفرسته یه کتابچهی دعا هم ازشون گرفته و بعد از صلواتها مجالس روضهخوانی هم داریم. از اونجایی که من به این چیزا اعتقاد ندارم برام عذابآور بود و باعث میشد سردردم بیشتر بشه/
با وجود اتهامات واهی بیشماری که در پروندهم هست همچنان اطلاعات ج.ا به پرونده سازی علیه من ادامه میده. با اینحال هیچ رسانه و سازمانی تا الان واکنشی به این خبرها نداشته.
فردا که کار از کار بگذره تیترِ خبری شما برای من هیچ ارزشی نداره و جونم رو نجات نمیده.
امروز برای چندمین بار خانواده محمدرضا عطائی به اداره اطلاعات احضار شدهاند و مورد آزار و اذیت قرار گرفتهاند.
تهدیدات بسیار جدی از جمله پروندهسازی در راستای استرداد وی به ایران از ترکیه صورت گرفته
این درحالیست که او با ردی پناهندگی از سوی دولت ترکیه مواجه شده است.
و اگر میخواستی حسابی خودتو خالی کنی حداقل باید بیست بیست و پنج بار پُرش میکردی تا بتونی هم خودتو باهاش بشوری و هم اون محموله رو بفرستی سمت چاه.
بگذریم.
متاسفانه من آدم خیلی آرومی هستم، یعنی باید حتماً تحت فشار روانی و جسمانی شدیدی باشم تا صدایی ازم در بیاد/
بازجو و دکتر و مراقب و سایر موجوداتِ دیگه همه دمپایی پاشونه)، معاینه از این قرار بود که چشات چه رنگیه؟ قدت چقده؟ چند کیلویی و از این سؤالا.
کارمون که اونجا تموم شد باز اون یارو اومد از بازوم گرفت و منو از اون اتاق هم خارج کرد، نمیدونستم ایندفعه نوبت کدوم مرحله و اتاقه تا اینکه/
که خوشبختانه توو اون اتاق دوربینی نبود، اما خب فکر نمیکردم که دفعهی بعدی توو یه اتاق دیگه و چشم در چشمِ دوربین لباسمو عوض کنم! خلاصه طبق دستورالعملی که داد اجرا کردم و پشت به در واستادم و چشمبندمو گذاشتم و در زدم.
طرف اومد و از بازوم گرفت و منو برد چندتا اتاق اونورتر/
کفشاتم در میاری و دمپایی میپوشی. هر وقت کارت تموم شد پشت به در وامیستی و چشمبندت رو که زدی در میزنی تا من بیام.
در بسته شد و چشمبندمو در آوردم و قبل از لخت شدن گوشههای دیوار رو نگاه کردم ببینم دوربینی چیزی هست که دوستانِ حاضر در اتاق فرمان بخوان لختمو ببینن یا نه/
که آقای دکتر بیاد و معاینهم کنه، و چون شب بود و آقای دکترِ اونجا هم تا ساعت اداری کار میکرد حضور نداشت و زنگ زدن بهش تا بیاد، چهل دقیقهای با چشمبند روی صندلی نشستم تا اینکه تشریففرما شدن(این مورد رو اضافه کنم که شما از زیر چشمبند میتونید ببینید که توو بازداشتگاه اطلاعات،/
بازم یکی اومد از بازوم گرفت و تا یکی از اتاقها هدایتم کرد و بعد پشت سرم واستاد و گفت: من در اتاقو میبندم بعدش چشمبندت رو در بیار، اون پلاستیک مشکی که رو میزه یه شلوار و یه پیرهن توشه، همهی لباسها حتی لباس زیرت رو هم در بیار و بریز توو همون پلاستیک و بعد اینارو بپوش/
تصمیم گرفتم برای آخرین بار براشون بخونم، اینبار از مولانا و به لطفِ یه دوستی که این دو بیتو قبل از بازداشتم انداخته بود توو سرم: از تناقضهای دل پشتم شکست
بر سرم جانا بیا میمال دست
سایهی خود از سر من برمدار
بیقرارم بیقرارم بیقرار… /
که خب این اتفاق توو اتاق بازجویی میفتاد، حتی از اتاقهای بازجوییِ دیگه هم صدای فریاد و گریهی ناشی از شکنجه به وضوح شنیده میشد، ولی خب وقتی میبردنم سلول با وجود درد فراوانی که داشتم از دیوار صدا در میومد اما از من نه، چهار روز گذشته بود و همچنان بعد از هر اذان/
اونی که میبینی از دیوار زده بیرون سرِ دوشه، پایینشم کاسهی توالته، اون علامتِ روی دیوار جهتِ قبلهست، مهر نماز هم اوناهاش، این سمت هم سهتا پتو هست که یکی رو پهن میکنی زیرت، یکی رو میذاری زیر سرت و اون یکی رو هم میندازی روت/
چند ساعت بعدش یکی از مراقبا اومد زد به در و همون داستانِ بیا پشت به در واستا و این صحبتا. چشمبند رو از پشت داد بهم و بعدش هم تا اتاق بازجویی همراهیم کرد. تازه جلسات بازجویی شروع شدن و من با چشمبند و مراقب، روزی ۲ بار در مسیر اتاق بازجویی و سلول انفرادی بودم/
به سایر اشخاصی که خارج اتاق بودن نشون داد و همهشون زدن زیر خنده.
بعد از شنیدن اون خندهها انتظار اینو نداشتم که جوابی بگیرم اما از همون شب بعد از شام برای همه چای آوردن و هر کی ندونه من خیلی خوب میدونم که توو اون سلولهای انفرادی ِلعنتی همون یه لیوان چای ِداغ میتونه/
از طرفی هم سلول با رشتههای الایدی که یکطرفِ دیوار کشیده شده بودن همیشه روشن بود و نورشون خیلی آزاردهنده بود.
ولی چون خوشبختانه از قبل طریقهی استفاده از پتوها رو بهم آموزش داده بودن یکی از اونا رو کشیدم رو سرم که نورِ حاکم بر انفرادی کمتر اذیتم کنه و بتونم یه چرتی بزنم./
همونطور که میدونید در جریان انقلاب گروههایی در نقاط مختلف کشور تحت عنوان جوانان مبارز شکل گرفتن، مثل جوانان مبارز قم، زنجان، تبریز و…
این کلیپ راجع به گروه #جوانان_مبارز_قزوین و نفوذ اطلاعات در اون هست، بخش دوم کلیپ در پایین همین توییت قرار داده شده.
بعد از چندتا پله و رد شدن از چندتا در یکهو گفت: بچرخ، پاتو بذار اونورِ در و بدون اینکه سرتو برگردونی چشمبندتو بردار و بده من، چشمبند رو که برداشتم و دادم بهش شرو�� کرد به توضیح دادن؛ همینطور که میبینی اینجا سلول انفرادیته، روی اون سکو حوله، صابون و شامپو هست/
برگشتم درِ سلول رو نگاه کردم و دیدم یه دریچهی بسته پایینشه که برای فرستادن سینی غذاست و یه دریچهی توریمانند هم بالاشه.(در همهی شهرهای کشور فضای سلولهای انفرادی وزارت اطلاعات دقیقاً همینشکلیه)
چون انرژی نداشتم و دیگه مغزم کار نمیکرد یکم دراز کشیدم ولی خب خوابم نمیبرد/
در تا نصفه باز شد و کیسه رو پرت کردن داخل سلول و گفتن آماده شو. لباسامو که داشتم عوض میکردم صدای گریهی سلول کناریو شنیدم، صدای گریهها داشت بیشتر میشد و من نمیدونستم چطور باید با این اشخاصی که هیچوقت ندیدمشون اما همدردیِ عمیقی بینمون حس میشد خدافظی کنم./
تا چه اندازهای باعث خوشحالی بشه.
بعد چای هم مراقب اومد و درِ همهی سلولا رو زد و بهشون گفت که دوش آبش گرم شده. من از نعمتِ دوشِ آبِ سرد محروم شدم ولی همینکه بالاخره صدای دوش رو از سلولای دیگه هم شنیدم خوشحال شدم. بعد از ۲۵ روز قرار شد که بعد از ناهار بفرستنم زندانِ چوبیندر./
وقتی خوندنم تموم شد متوجه شدم که صدای گریهها بند اومده، خیلی ذوق زده شدم و فوراً شروع کردم به خوندن یه شعر دیگه.سه روز این کارو ادامه دادم و دیگه بعد اذان صدای صلواتی هم نمیومد و حتی بعضیوقتا میشنیدم که سلولهای دیگه هم خیلی آروم یه شعری رو برای خودشون زمزمه میکنن و میخونن/
نوشتم که آبِ دوش انقدری سرده که من از سلولای دیگه صدای باز شدن دوش رو نمیشنوم. همچنین، رها سازی گازهای معده که صداش از تمامی سلولها شنیده میشه به میزانی هست که موجب گرمتر شدن کره زمین، آب شدن یخهای قطبی و در نتیجه انقراض بسیاری از گونههای جانوری موجود در طبیعت میشه،/
گفتم بعضی وقتا… چطور؟ همین کارم نکنم؟ جواب داد که: اینجا حرف زدن با سلولای دیگه و آهنگ خوندن ممنوعه، ولی چون اینا آروم میشن و دیگه سرصدا نمیکنن بخون، فقط با صدای یواش بخون، الان این سلول کناریتم به من گفت که همینو بهت بگم. گفتم باشه حالا اگه چیزی به ذهنم رسید چشم./
توو تن داغ برهنهت
واسه غربتم وطن باش!
ای سراسر ناامیدی
آخرین امید من باش
با تمام خستگیهات
خستگیهامو بغل کن
یه سوال بیجوابم
منو توی گریه حل کن
ای امید زنده موندن
توو روزای غیرممکن
«ای به داد من رسیده
یاور همیشه مومن» /
مراقبِ خوشاخلاقی که براتون تعریفشو کردم وقتی داشت منو میبرد به سلولم گفتش که قبلش اومده توو راهرو و داد زده که خوانندهتون داره میره.
بعد از غذا نشسته بودم توو سلولم و صدای باز شدن درِ راهرو و قدمهای مراقب و پلاستیک لباسای شخصیمو شنیدم./
برای جلوگیری از چنین فاجعهی زیست محیطی خواهشمندم حداقل بعد از هر وعدهی غذایی یک لیوان چای گرم به بازداشتیها بدید. حتی چای صبحونه هم همیشه سرده. چندتا نکتهی دیگه رو هم نوشتم و زیرشو امضا زدم. بازجو گرفت خوند و از اتاق خارج شد و نامه رو برد/
یکی از روزایی که تازه از اتاق بازجویی به سلولم اومده بودم اصلا حال خوبی نداشتم و فکرم خیلی دردگیر بود، ناامید بودم و هیچ حوصلهای هم برای خوندن نداشتم.
سلول کناری که بیشتر اوقات گریه میکرد، فارسی بلد نبود صحبت کنه و بخاطر همین هروقتی که به چیزی احتیاج داشت و زنگ ِسلولش رو میزد/
یکی از روزایی که توو اتاق بازجویی مشغول فکر کردن به این موضوع بودم که آخه چرا این بازجوی من انقدر کسخل و آماتوره، یکهو سوپرایزم کرد و پرسید: همهچی خوبه توو سلولت؟ اگه چیزی کم و کسره بهم بگو یا اگه شکایتی از اینجا داری میتونی بهم بگی منم به گوش مدیرِ بازداشتگاه میرسونم!!!!!!!!/
یکی از مراقبهای ترک زبان میومد و به درخواستش گوش میداد، این مراقب هم خوش اخلاقتر از مراقبهای دیگه بود، همین باعث شده بود همهی بازداشتیا زمان شیفتش رو یاد گرفته بودن و هر زمان که اون میومد سر کار همه زنگ سلولشون رو میزدن و درخواستشون رو بهش میگفتن/
خلاصه همون روز سلول کناری زنگ سلولش رو زده بود و این مراقب هم اومد جلوی سلول و به زبان ترکی(که من زیاد متوجه نمیشم) ازش پرسید چی میخوای؟ اونم بهش گفت چی میخواد و بعدش مراقب اومد سمت سلول من و دریچهی بالا رو باز کرد و پرسید: عطائی تو اینجا آهنگ میخونی؟/
برگشت گفت تو که ریدی توو این مملکت و حق شاکی شدن نداری، ولی چون هفتهنامه مینوشتی و نوشتنتم همچین بدک نیست یه برگه بهت میدم ببینم چی میخوای بنویسی.
نامه رو با سلام و احترام و معرفی خودم شروع کردم و چون میدونستم که توو این نامه نمیتونم به هرچیزی اشاره کنم/
منم گفتم اوکی، یکی از همون برگههای سفیدتو بذار زیر دستم، گفت برگه میخوای چهکار؟ گفتم میخوام شکایتمو بنویسم، مگه نگفتی هر شکایتی دارم بگم؟ من میخوام بنویسم و زیرشو هم امضا بزنم تا شکایتم بدون هیچ کم و کاستی برسه به دست مدیر. البته اگه راست گفته باشی./
ملیجک های توییتر فارسی
وقتی میم هایی که با فیس شاهزاده ساختید رو فردا شب این مادرجنده تو برنامش نشون داد تازه متوجه میشید خواسته یا ناخواسته بیضه خامنه ای رو لیس زدید و عضو ارتش سایبری سپاه پاسداران شدید
حکم اعدام شش نفر با اتهام بغی در دیوان عالی کشور تایید شد.
فرهاد شاکری، مالک علی فدایی نسب، عبدالحکیم عظیم گرگیج، عیسی عیدمحمدی، تاج محمد خرمالی و عبدالرحمن گرگیج.
ادامه #رشتو قبلی
چهار زانو نشستم و با وجود صدای گریههایی که شنیده میشد خیلی آروم شروع کردم به خوندنِ یکی از ترانههای مهدی موسوی که توو ذهنم بود، یه بخشیش رو هم میذارم که شما هم بخونید:
#سپیده_رشنو وقتی که توو اتوبوس اون فریادهای «بندازینش بیرون» رو سر میداد. در واقع داشت فریاد یک ملت رو از حنجرهش بیرون میانداخت. اگر میخوایم کشورمون مثلِ اتوبوسِ سپیده خالی از دژخیمان بشه باید صدای سپیدهها باشیم. این اتوبوس به هیچ وجه «مجانی» نیست و همه باید هزینه بدیم.
در زمان حمله به آسمون نگاه کنید بگید اومدی منو بمباران کنی؟ بیا اینم من. اینطوری میتونیم قبرستوناشون رو پر کنیم. این یه حرکتِ شطرنجیه که میتونه F35ها رو آچمز کنه.
#IRGCterrorists
در وضعیتهای بحرانی اکانتهایی مثل
@DawnAndTheX
و
@vidarwarrior
به حدی تاثیرگذار بودن که در مواقعی موجب نجات برخی فعالین از زندانهای جمهوری اسلامی و بهبود شرایط پناهجویان شدند. این اکانتها نه به جایی وصل هستند و نه صاحب تشکیلات خاص. نیات و نتایج کارشون هم به وضوح مشخصه./