Zamanın varken paran yok, paran varken zamanın. Zamanın varken okuyasın yok, okuyasın varken zamanın. Çünkü her şeyin zamanı yok, zamanın her şeyi var. Bu ikilem, çelişki, bunalım sürdüğü müddetçe varlık da yok, birey de yok, “toplum” da yok. Zaman, salt “tek başına” var.