Dit is de meest emotionele aankondiging in m’n leven.
Na VIJFTIEN JAAR schrijven zal ik debuteren bij
@Lannoo
.
Uit 10 manuscripten (en 100en bladzijden) kozen ze m’n roman over liefde, rouw en literatuur:
‘VOOR ALTIJD GELEDEN’ ❤️📚
Reserveer hier:
Mijn 89-jarige opa (fotograaf, geschiedenis- en kunstliefhebber) onlangs: “Jammer dat ik nooit Egypte en de piramiden zal gezien hebben, maar ja, de ouderdom…”
Dat mocht ik niet laten gebeuren natuurlijk! De afgelopen dagen heeft hij véél meer gezien dan de piramiden alleen 😍
With only one sentence sir Roger Scruton taught me to at least appreciate a political worldview I once despized.
"Conservatism [...] is the instinct we all ultimately share, at least if we're happy in this world; it's the instinct to hold on to what we love."
R.I.P.
Komt hier een gast in de boekhandel binnen: “Heb je het boek ‘De Acht Bergen’ van Paolo Cognetti? Ik crush nogal op een meisje, maar ik mag pas met haar op date gaan als ik dat boek gelezen heb, dus ja…” Awel, GOD BLESS HER. ZO KRIJG JE DUDES AAN HET LEZEN!
De geruchten zijn waar. I lost my cool. Ik heb en plein public een bende dronken Nederlanders staan uitkafferen omdat ze in Gent van een brug stonden te zeiken. Ik riep: “Dit is onze schone stad! Schaam jullie!”
Ik heb er geen spijt van en zou het zo opnieuw doen.
Hier in het hotelletje waar ik verblijf in Egypte maakt de roomservice altijd kunst uit dekens, handdoeken en kussens.
“What have you made today?” vroeg ik nietsvermoedend.
“YOU!” kreeg ik als antwoord 😂
“You’re always reading, sir. People call you: the boy who reads.”
Zopas verschenen, zodat het nooit vergeten wordt.
Al de hele dag, sinds het vonnis over Acid, denk ik aan een bekende uitspraak over recht:
“Recht moet niet enkel geschieden; men moet ZIEN dat recht geschiedt.”
Hier is het, blijkens de verontwaardiging, nauwelijks te zien.
Vlak voor ze uitdoofde, opende ze haar mooie blauwe ogen en lachte ze, hemelsbreed. Het was een voorrecht om voor deze machtige, krachtige, prachtige vrouw te zorgen, zoals ze ook voor mij gezorgd heeft. Ze was me zo innig; ze zindert onverminderd na in herinneringen.
Mevrouw komt binnen in de boekhandel: “Allez, daarmee ben ik met pensioen!”
Ik: “proficiat! Hoe lang al?”
Zij: “Een kwartier!”
Ik: “En dus dacht u…?”
Zij: “JA! Direct naar de boekhandel en ervan profiteren!”
Whaha, zalig 😄
Hier in onze boekhandel heeft nog ab-so-luut niemand het boek van prins Harry komen aanschaffen en ik wil jullie daar uitgebreid voor feliciteren en bedanken.
“Ik was mijn derde pintje aan ‘t drinken en smaakte er niets meer van. Toen wist ik meteen dat er iets HEEL ERNSTIGS aan de hand was.”
Mijn grootnonkel over hoe hij ontdekte dat hij COVID had.
Ik wil schrijven maar ik wil lezen maar ik wil die podcast nog beluisteren maar ik wil die documentaire nog zien maar ik wil die paper nog instuderen maar ik wil dat artikel nog doornemen maar ik wil dat debat nog bekijken maar ik wil dat schilderij nog doorgronden maar ik wil…
Als je niet van toetsenbordindeling durft te veranderen, dan moet je misschien op azertyviteitstraining.
Huehuehue… Hihi, hoehoe, haha…
Ja, oké, I’ll show myself out.
Nog even de raad van mijn oma.
"Geef. Geef zoveel je kan. Geef alles van jezelf. Wat we geven, is het enige dat van ons zal overblijven, nadat we er niet meer zijn."
Slaap zacht iedereen.
@ElliottBlackwe3
If you ever happen to visit Bruges (Belgium), please visit the bookstore I work in: bookstore Raaklijn! The entire English section is hand-picked by me 😇
Als ik toekijk hoe mijn lieve opa moederziel alleen thuis zit na het overlijden van mijn oma, betreur ik meer en meer het verlies van de “traditie” om je grootouders in huis te nemen. Die eenzaamheid is zo schrijnend; ik voel zelfs de impuls om bij hem in te trekken.
Gisteren schoof de oude uitbater mee aan tafel bij onze whiskeytasting.
“Ik ben nu 79 en kan jullie zeggen: dé grote apotheose, die komt niet. Het is hier en nu. Dus jongens, geniet ervan: de vriendschap, de liefde. Proef van alles, hier en nu!”
Awel, dat ontroert mij dus hè.
Als tiener zo hard gepest omdat ik graag ringen droeg. Toen mee gestopt. Vandaag, meer dan vijftien jaar later, voor het eerst weer een ring gekocht, gewoon omdat ik hem zo verfijnd vond.
Best bevrijdend, zo onbekommerd om gendernormen; esthetiek boven de stereotypen.
Oma werd te ziek om nog naar Disneyland te gaan. Daarom hebben we Disneyland tot bij haar gebracht! Met Disney-ballonnen, Disney-taart, Disney-cupcakes, Disney-oortjes, Disney-muziek en, afsluitend, een heuse Disney-filmnamiddag.
De vreugde op haar gezicht…
Als boekhandelaar bewonder ik deze leeslijst. Als leerkracht zag ik echter elke *verplichte* leeslijst tot een lees-degout leiden. Wat werkt wel? Leerlingen tonen dat literatuur beantwoordt aan hún dromen.
Een voorbeeld, uit het leven gegrepen:
(1/x)
Door een fout bij de uitgever ontvingen we een boekje waarvan de laatste 30 pagina's ontbreken. Kunnen we vlot vervangen, geen probleem...
... maar het telefoontje van de mevrouw die het boek gekocht had: "IK ZIT OP REIS AAN HET ZWEMBAD EN IK WIL HET EINDE WETEN AAAAAHGGRL!"😂
De laatste tijd zie ik vaak de vraag passeren: “Welke raad zou jij aan jouw zestienjarige zelve geven? Gebruik maar vier woorden.” En nu ik bijna dertig word, is het me klaar en duidelijk:
Hef vanuit de benen.
Weet je wat zo zalig is aan boekhandelaar zijn? Ik praat dagelijks met mensen met wie ik hemelsbreed van mening verschil, over allerlei zaken, maar merk steevast dat ook zij deugdelijk, vriendelijk, en zeer belezen zijn. Het is een ondervinding die ik iedereen toewens eigenlijk.
Een meneer maakte zonet een moedige poging om de boekhandel te verlaten, maar hij sloeg een boek open, werd gefascineerd en staakte ter plekke zijn vertrek. Hij staat daar nu al 23 minuten staand te lezen en ik verwacht hem daar rond sluitingsuur nog aan te treffen.
Man komt de boekhandel binnen en aanschouwt de boeken. Zucht diep en kijkt dan naar z’n vrouw:
“Godmiljaarde, zoveel zalige boeken… IK GA MIJN VEST MOETEN UITDOEN!”
Enkele maanden geleden heb ik op goed geluk, bij benadering, een aantal boeken uit de Penguin Classic reeks besteld. Wat blijkt? Ze passen TOT OP DE CENTIMETER perfect in het daarvoor voorbehouden kastje. Perfectie bestaat 🥰
Een vriend van mij heeft iets gedaan waar hij niet trots op is. Hij belde mij op, "omdat ik van jou tenminste wist dat jij me niet zou veroordelen."
Dat ontroerde me zo, omdat ik vaak zo'n afwezige vriend ben. "Klopt," zei hij. "Je bent er niet vaak. Maar je gaat nooit weg."
Ik heb de doodvermoeide dokter van wacht aan het huilen gebracht door te zeggen: “Je bent een goed persoon, je doet zo je best. Dat zie je gewoon.”
Waarom houden we mensen die zo’n cruciale job uitoefenen zo onmenselijk lang wakker?
Iemand heeft aan ChatGPT gevraagd welk boek hij zeker moest lezen over A.I., en dan naar onze boekhandel gebeld om het boek te bestellen. De titel van het boek was natuurlijk verzonnen door ChatGPT, maar de beller geloofde me niet.
IN WAT VOOR TIJDEN LEVEN WIJ!! 😱
Vrijdag staat een boek gepland, waar naar verluidt 175.000 (!) exemplaren van gedrukt zijn.
Auteur? Onbekend!
Cover? Njet!
Titel? Een cryptische ‘IBJDIHW.’
BOEKHANDELS WETEN VAN NIETS.
De vertegenwoordiger van de uitgever (hier uitgedaan) weet van niets.
ZO SPANNEND! 😱
Ik krijg net telefoon.
ER KOMT EEN BOEK UIT. Er staan al 100.000 exemplaren gereserveerd. Maar de uitgever weet niét wie het geschreven heeft, noch waar het over gaat.
"Maar het gaat iets ongelooflijks worden!" zei hij.
Gevolgd door: "HOEVEEL TIENTALLEN WIL JE BESTELLEN?!"😂
Ik ben zonet in een vrijgezellenfeestje binnengevallen omdat de garçon me per ongeluk naar de verkeerde kamer van het café had doorverwezen en de vibe kreeg vrij snel zoiets van: “Zijt gij de stripper?!”
I've written a whole book on mass murder, religion and violent ideologies. If "dangerous books" become a reason for suspicion, then one look at my bookshelf would probably suffice to have me arrested.
Advice: grow the strength to face dangerous books. Let them make YOU better.
Attempts to police what other people have on their bookshelves wouldn’t matter if it were just a few idiots on Twitter.
But this is being discussed by academics, journalists and politicians.
It matters because influential people take it seriously.
"Begin geen moddergevecht met een varken. Ge wordt allebei vuil en na een tijd merkt ge: het varken vindt het nog leuk ook." (Wijze levensraad, zeker op Twitter)
Soms, wanneer mensen komen afrekenen in de boekhandel, voelt het boek warm aan. Dan hebben ze tijdens hun hele doortocht in de winkel het boek al gekoesterd, geknuffeld, dichtbij gehouden. Ik vind dat zo zalig ❤️
Really? Voor mij was ‘De ontdekking van de Hemel’ van Mulisch als jongere wél de ontdekking van de literatuur.
Niets tegen TikTok hoor. Maar wat is het nut van onderwijs als je enkel de boeken op het curriculum plaatst die de jongeren toch al lezen?
Verbreed horizonten!
Veel mensen lijken niet te aanvaarden dat je kan rouwen om onschuldige slachtoffers in Israël én Gaza. Ik vind dat hallucinant. Er kan geen excuus zijn voor deze gruwel. Klopt! Wel, dat geldt aan beide kanten.
Mensenrechten—daar draait het om! Niet om domweg vlaggen zwaaien.
Hoeveel mensen balanceren zo dagelijks op de grens? Eigenlijk niet meer kunnen, maar toch doordoen: een burn-on. Ja, ik denk echt dat dit een belangrijk boekje wordt.
Vroeger las ik élk boek dat ik begon uit. Stel je voor dat een foute eerste indruk me weerhield een briljant boek uit te lezen!
De laatste jaren word ik ongeduldiger. Heb je me niet beet na 100 pagina's? Er liggen nog 100 boeken klaar die ik een kans wil geven.
Herkenbaar?
ChatGPT zal steeds beter automatisch schrijven wat we willen. Net daarom is het belangrijk dat kunstenaars blijven schrijven wat we niet willen, maar wel moeten lezen.
AI serveert ons wat we weten dat we willen. Kunst serveert dat waarvan we niet wisten dat we het nodig hadden.
@samanvers
Echt onbegrijpelijk dat de vraag: “Wat had ge aan?” nog steeds a thing is onder politie.
Volgende keer zeg je: “Ben jij vaak het slachtoffer van cynisme en geweld? Tja, moet je maar geen politie-uniform dragen.”
De cijfers zijn binnen.
Er liggen maar liefst 10.920 boekjes in ons klein boekhandeltje Raaklijn!
TIENDUIZENDNEGENHONDERDTWINTIG!
Vandaar dat we soms eens moeten zoeken naar dat ene exemplaartje.
Er staat een meneer vlak voor mijn neus te zeggen dat hij “nu in quarantaine zit,” omdat hij “met veel positieve mensen in contact is geweest.”
IK DENK NIET DAT DIE HET CONCEPT ‘QUARANTAINE’ BEGRIJPT.
Klant in de boekhandel:
“Ik koop dat boek omdat de auteur een flagrant foute mening heeft, maar hij komt ertoe op zo’n magistrale manier, zo goed beargumenteerd: Ik leer daar veel uit.”
En dát, lieve mensen, is hoe boeken een oefening vormen in democratische inleving 📚❤️
Toen ik een jaar of 12 was, heb ik eens m’n hand in die van m’n grootmoeder getekend. Ik dacht dat ik die tekening verloren had, maar vandaag vond ik ‘m terug, verloren tussen een boekje.
M’n oma verliezen was moeilijk, maar gelukkig gaat niet alles van een leven verloren ❤️
Voor wie Dries Van Langenhoven dood wenst met de
#ripdries2020
, of zich daar tenminste over verheugt:
“Beware that, when fighting monsters, you yourself do not become a monster.” — Friedrich Nietzsche.
Er loopt in de boekhandel een meisje rond met een boek dat ik absoluut geweldig vind, en ik sta hier nu al vol zenuwen te trappelen tot op het moment dat ze gaat afrekenen, zodat ik eindelijk kan roepen: "OMG IK BEN ZO BLIJ DAT JE DAT BOEK MEENEEMT, HET GAAT JE LEVEN VERANDEREN!"
Er vroeg een mevrouw of ze de cover van een boek mocht scheuren, “want dat zou er mooi uitzien als kaartje.” Ik zei: “U kan het kopen en er dan afscheuren.” Maar dat vond ze al te gek.
Toen ik vroeger kennissen tegenkwam met veel gewichtstoename, dacht ik al gauw: “Oei, slecht levenspatroon.”
Nu heb ik zelf aan den lijve ondervonden wat het doet om maanden niet te sporten, omdat een geliefde op sterven ligt.
Een les in nederigheid.
Vandaag weer lopen.
@ilya_poet
“The powerlessness of kindness, of senseless kindness, is the secret of its immortality. It can never be conquered.” (Vasily Grossman, Life and Fate)
Thinking of history’s cruelty, I simply cannot read this without tearing up.
Deze boekhandelaar houdt van eindejaarslijstjes! Hieronder de 11 boeken die ik, persoonlijk, het liefst gelezen heb in 2023.
Daarom niet dé beste boeken van het jaar. Maar wel degene die mij het hardst geraakt en intellectueel geprikkeld hebben.
In willekeurige volgorde 📚❤️👇
Wat een dag. Daarnet wandelde een bende jonge gastjes de boekhandel binnen. "Meneer, kan u ons helpen?" vroegen ze. "Onze vriend hier is jarig en we willen een boek voor hem vinden. HET MOET WEL ZEKER FILOSOFISCH ZIJN! Wij betalen."
BOEM GELOOF IN DE JEUGD EN MENSHEID HERSTELD!
Heuglijk nieuws uit boekenland! Vanaf binnenkort zullen jullie in boekhandel Raaklijn (Brugge) begroet worden door de aimabele en charmante boekenliefhebster
@veroniquenolens
🥰
En ik kan enkel maar hopen dat ze mijn vreemde streken en rare boeksmaak zal kunnen verdragen😂
Ik was een beetje stil hier. Na 27 j Mediahuis verlaten, het doet wat met een mens. Dag fijne collega’s,dag mooi loon, dag vele extra’s én dag trouwe werkgever. Na heel wat slapeloze nachten alles loyaal tegendraads omgegooid voor een leven tussen meer dan 10.300 prachtige boeken
Welk boek vonden jullie onverwacht toch geweldig, ondanks dat je er initieel tegenop zag? En waarom?
Ik vreesde dat ik ‘Grand Hotel Europa’ van Ilja Leonard Pfeijffer maar niks zou vinden wegens te biografisch, maar wat een intellectueel feest is dat boek zeg!
Zonder persoonlijke details te geven: een heel lieve klant kwam zonet onze boekhandel binnen. ‘Over veertien dagen zal ik er niet meer zijn,’ zei hij. ‘Ziekte…’
Het laatste boek dat hij wil lezen, is: ‘HOE TE LEVEN’ van Sarah Bakewell, over Michel de Montaigne.
Mijn hart 💔
Kindje in de boekhandel:
"MAMA! Jij moet papa echt tegenhouden want hij doet altijd zo van 'OoOoOoooOoOOOOhhhh een boekhandel' maar hij heeft al KEI-VEEL boeken en gaat hij die eigenlijk ooit wel lezen???!!!" 😂
Net ontdekt dat er in Tokyo (Japan) zoiets bestaat als "Jimbōchō Book Town." Een stadsdistrict met - houdt u vast - minstens 400 boekhandels.
Drie keer raden waar deze bookboy volgend jaar heen wil... 😄❤️📚
Nog mensen die ooit heimelijk, in een klein mentaal compartiment, opgelucht waren dat ze ziek waren, zodat ze eindelijk een "echt" excuus hadden om even uit de ratrace te stappen? (En hoe heet dat in psychologisch jargon?)
Salman Rushdie, schrijver van De Duivelsverzen, neergestoken in New York. Een schrijver met—om Sam Harris te citeren—“more wit and style than a few civilizations I could name.”
Je mag best scherp zijn—met de pen, niet met het mes: daarin onderscheidt beschaving zich werkelijk.
Soms leg je als boekhandelaar een boek in de winkel, wetende: "Er is één en slechts één iemand die verliefd gaat worden op dat boek." En soms meldt die persoon zich op een zonnige zaterdag aan en zegt: "Dat boek is hier speciaal voor mij gelegd." Ja, dat klopt. Zo'n zalig gevoel.
DE ONTHULLING, EINDELIJK!
Het "Mystery boek" blijkt het geheime logboek te zijn dat Peter R. De Vries het laatste anderhalf jaar van z'n leven bijhield. Dat wordt dus morgen gelanceerd.
Vrijdag staat een boek gepland, waar naar verluidt 175.000 (!) exemplaren van gedrukt zijn.
Auteur? Onbekend!
Cover? Njet!
Titel? Een cryptische ‘IBJDIHW.’
BOEKHANDELS WETEN VAN NIETS.
De vertegenwoordiger van de uitgever (hier uitgedaan) weet van niets.
ZO SPANNEND! 😱
De schoonheid van Egypte is trouwens onbevattelijk, zoveel in overvloedigheid als finesse.
Hier slechts een kleine greep uit de duizend schoonheden die we gezien hebben:
Klant: "Dat boek is niet nieuw, dus waarom ligt het dan in de winkel?"
Ik: "Omdat het een fucking goed boek is ahja. 't Is een geschenk voor de eeuwigheid, a joy forever - en zolang ik hier sta en de drukpersen draaiende blijven, zal dat boek hier in de winkel liggen. Daarom😁"
Soms wil ik een discussie beginnen op Twitter, maar dan lees ik mij in om mijn argumenten kracht bij te zetten, en dan blijf ik eindeloos verder lezen, want bijleren is oneindig en het heelal ook, en dan kom ik niet aan discussiëren toe en eigenlijk vind ik dat niet zo erg.
Mijn grootmoeder, die het einde ziet naderen:
“Manneke, je moet je geen zorgen maken; ik maak me ook geen zorgen. Ik heb geen gedachten, ik ben rustig. Ik zie gewoon de realiteit zoals ze is, klaar, meer niet.”
Ik ben zo fucking fier dat die machtige vrouw mijn grootmoeder is.
Hoogtepunt van de dag was voorlopig dat er een aapje bij mij in de hangmat kroop en daar een uurtje geslapen heeft en om aaitjes vroeg. Maar we zullen zien wat de rest van de dag geeft 😄