Ne kadar küçük şeylere ağlardık.
Bir tutam saç, bir oyuncak araba, bir bebek.
Şimdi büyüdük.
Çok büyük olaylar bile ağlatamıyor bizleri.
Ölümler, iflaslar, savaşlar, depremler.
Şimdi daha mı güçlüyüz?
Yoksa daha mı alışkın?
Hayatı öğrenmek “alışmak” mı acaba?