5-6 arkadaşım sürekli buluşup Age of Empire oynuyorlardı. Ben sadece single player oynayan bir kişi olarak o ana kadar cesaret edememiş, multiplayer'da onlarla oynamak istediğimi bir türlü dile getirememiştim.
Sadece birkaç silahsız insanı öldürmek ve milletin bağını bahçesini sorgusuz sualsiz yakmak suçsa... evet suçluydum. İnternet kafe sahibi, ince bıyıklı, mikro islamcı Muzaffer Abi'ye saatlik paramı ödeyip, karanlık sokaklarda koşarak evime döndüm. Daha güçlü geri dönecektim...
...adamlarımı dağıttılar, öldürdüler...
Şehrime geri kaçmıştım. Köylüler şehir merkezini odun içinde bırakmıştı, bu odun stoğuyla Ümraniye'de Nato Yolu'nda bir mobilyacı açabilir ve ömrüm boyunca hacca gidip gelebilirdim.
....adeta Sao Paolo'daki favelaları andıran mahalleler inşa ediyor, halkına zerre saygı göstermiyordu.
Ben ise adeta Halkalı toki konutlarını andıran düzgün ve nizami evler yapıyor belirli sayıdaki işçimi çileğe gönderiyor, kimilerini ise taş toplamaya yolluyordum.
Geeklerin bana en garip gelen yanı şu, bakkala bile gitmeye üşenen adamların, ejderhalarla, şeytanlara savaş açmış kahramanlara aşırı imreniyor oluşları.
Fakat o da ne diğer çocuklar adeta çılgınlar gibi gözetleme kuleleri dikmiş, bir takım kaleler inşa ederek güzelim doğayı adeta Gebze sahiline çevirmişlerdi.
Oluşturulan orduları görünce paniğe kapıldım, bu da yetmezmiş gibi oyunun kurallarını anlatan piç, "beyler son 5 dakika!!"
Bu arada 3 adamım hala tarlaya kılıç sallıyorlardı. Merkezime bir okul kurmam gerektiğini o zaman anladım. Toprağa kılıçla vurmalarının gereksiz güç kaybı olduğunu ve koyunları güden bir kadının savaşçı olmadığını onlara anlatacak bir lidere ihtiyaçları vardı.
....diye bağırmıştı. Panik olmuştum, Ekin'den biraz borç altın ve taş istedim, tüm gücümle asker basacaktım, "Kore arabası bas bol bol" demişti fakat ben daha tekerleği bile icat edememiş bir eşek sürüsüne hükmediyordum.
Caligula bile benden akıllıydı, Reichstag'ın Berlin'i, Caesar'ın Roması gibi ultra bir metropole hükmetmek isterken Sarıgazi mahallesinin muhtarından farkım kalmamıştı.
artık hiç askerim ve kaynağım kalmamış, bununla beraber arkadaşlarım tarafından da aşağılanmıştım.
Sonuçta benim gibi büyük ve acımasız hükümdarların sonunun ne olacağı belli olmazdı. O odunlarla şehir merkezimi ateşe verebilir ve halkımla beraber Aasgard'da tanrılara hesap verebilirdik. Gerçi hepsi 1.50 olan çekik gözlü bu ibişlerle Odin ve tayfası bizi nasıl karşılardı.....
Bizler cesur askerlerdik. Adamlarımı bir hışımla düşmanın tarlalarına saldırttım. Köylüyü, madenciyi, acımasızca kılıçtan geçiriyorduk. Bu arada koyunları güden kadın iki adamımı öldürmüştü. İki adamımı öldüren çoban kadını gördükten sonra birliklerime geri çekilme emri verdim...
....inşa etmekle görevlendirdim. Bende de sıkıntı vardı. İnşaatı izlemeye dalmıştım. İnşaat hızlı ilerlemiyordu, temel atıldıktan sonra bir süre bekledim. Market bile olmayan şehrimde, Michigan State'le yarışacak bir kampüs inşa ettiriyordum.
Silahsız köylüleri, sürekli türkü söyleyen din adamlarını, ve otlayan koyunları öldürmek benim için adeta bir tutku olmuştu. Kahkahayı attım.
Kahkahayı atmamla beraber kafama bir tokat yedim. Arkamdaki Hulkiydi ve ağız dolusu bir şekilde, "Be a*ına kodumun evladı sen napıyorsun?"
Taş toplayanları belirli aralıklarla dinlendiriyor ve tarlalara gönderiyordum. Halkım mutluydu. Kolluk kuvvetleri için 10 tane mızraklı asker basmıştım ve bunları belirli köşe başlarına koymuştum ki halkımın başına bir iş gelmesin.
Umrumda değildi çünkü sarı renkli düşmanımın ana binasını kılıçlarla bir şekilde alevler içinde bırakmıştım. Adamlarım binayı vura vura yaktılar. Sıkıntılı ama iyi niyetli askerlerim vardı. Gözlerim dolmuştu, yanlış anlamayın hırstan değil, sevinçten...
.....gelişimimi 3. seviyeye getirdikten sonra bol bol "Kore arabası" basmak olduğunu, diğer konularda bana yardımcı olabileceğini güzelce söyledi. O'nu başımla onayladım ama dediği hiçbir şey sikimde değildi. Ben bu oyunun kurallarını değiştirmeye gelmiştim.
...bilmiyorum ama ben bir yolunu bulurdum. Ekin'in gönderdiği para ile ordu kuracağımı hayal ederken bütün parayı harcamama rağmen karşımda duran asker sayısı ile ancak Olivium'u basabilirdim. Durumum kötüydü, müttefik arkadaşlardan biri gelerek ekranıma ve neler yaptığıma baktı.
İnternet kafedeki yerlerimizi almıştık, ben biraz düzenli bir insan olduğum için işçilerimin ve askerlerimin kalacağı evleri inşa etmek konusunda açıkçası biraz titiz davrandım. Diğer çocuklar, özellikle Kocaelili olan Dedow, kontrol ve klavyedeki diğer tuşlara beraber basarak...
Günlerden bir gün arkadaşlarım bir oyunda yer almam için bana teklifte bulundular. Mutluydum, rastgele ülke seçilecekti, herkes oyuna hakimdi fakat ben Tötonlardan başkasıyla oynayamıyordum. Şansıma bana hiç sevmediğim Kore gelmişti...
Bu arada köy halkı yanımda götürdüğüm adamların hiçbirisinin geri dönmemesine zerre şaşırmadılar. Ben bu köylülerin tipini s*kiim. Derhal aristokrat sınıf oluşturmalıydım. Olan paramla üniversite inşa edecektim. Öyle de yaptım. Gözüme kestirdiğim 3 adamı koca bir üniversite....
Çünkü benim aptal adamlarım köylüyü, çiftçiyi öldürmeye devam ediyorlar, devrik hükümdarlarına sırtlarını çevirmiyorlardı. O sırada 120 kişilik bir Briton okçusu ekibi ile beraber yaklaşık 150 kişilik Töton şövalyesi gelerek, 1 mayısa gelmiş gariban işçileri dağıtır gibi.....
"Neden adamların köylerini tarlalarını yakıyorsun?" dedi. Cevabım hazırdı. Savaşı erkenden bitirmek ve hepsine hükmetmek istediğimi ilettim. Gözüm durmadan seğiriyordu... Bana deliymişim gibi baktı. Oyundan atılacağımı ve bir daha asla beni aralarına almayacaklarını söylüyordu.
Tarihçilere göre Agincourt'ta 600 briton okçusu koca bir Fransız soylu sınıfını çamura gömmüşlerdi. Korkmuyorduk, ortalıkta asker gözükmüyordu.
Game of Thrones'u okuyan ben, kendimi Brave Companion'un başındaki Locke gibi hissediyordum.
.....oluşturduğumuz büyük ordularla birlikte haritanın ortasındaki bir meydanda kıyasıya savaşıyorduk. Sevecen bir orospu evladı olan Limp Bizkit hastası Ekin yanıma gelerek, oyunu çok iyi bilmediğimin farkında olduğunu ve bu yüzden yapmam gereken şeyin.......
Multiplayer dünyasının kuralları bambaşkaydı, oyuna başladığımızda grubun baskın karakterli kişiliği ve aşırı solcusu olan Hulki oyunun kurallarını tek tek anlatmaya başlamıştı. Kurallardan anladığım kadarıyla, gelişmek için bir süre birbirimizi bekliyor ve sonrasında....
Sonrasında ise "ezehehe mezehehe" şeklinde dalga geçerek gitti. Sinirlenmiştim. Ben bu oyunu bozacaktım. İkizler lejyonu, güneş imparatorluğunu kuracak ve bütün dünyanın böğürtlenini, taşını, odununu elin adamlarına taşıtacaktı.
Yaklaşık 20 kişiden oluşan birliğimle haritanın en kıyısına kadar götüm götüm ilerledim. Başlarında ben de vardım, karşı tarafın en zayıf adamı benim merkezime yakın bir yerdeydi, Britonlarla oynuyordu. okçuları sağlam ve cesur adamlardı.
Derhal ani bir kararla işçilerimi yakındaki bir ormana kaçırmaya çalıştım fakat beni dinlemeyip odun kesmeye, ve kestikleri odunları şehir merkezine getirmeye başladılar. Sonradan düşündüm ve bunun aslında kötü bir fikir olmadığı kanısına vardım.
Geri çekilme esnasında askerlerimi yanlış yoldan geri götürdüğümü diğer bir düşmanın merkezine girdiğimde anladım, o sırada adamlarını öldürdüğüm diğer eleman gariban işçilerinin neden öldüğünü anlamaya çalışıyordu.
Ekranın başında sinsice gülümsedim, yırtmıştım daha fazla köylü öldürebilirdim, böylece savaşı ana kaynaklarından mahrum edecek ve pahalı olan askerlerimi ziyan etmemiş olacaktım. Moğollar gibi...
Sanki beni bir ağaca bağladılar da gelen geçen yüzüme "garibanlık değil doğallık" diye tükürüp geçiyor. Garibanlıktan kastım bu kişiler değil fiziksel olarak elle tutulur bir garibanlık da değil. Diyoruz ya adını tam koyamıyoruz diye...
Gezmek için paraya gerek yok; can you make it ‘de sadece 7 gün içinde 0 parayla 11 şehir, 7 ülke gezdim. Olay tamamen iletişim, enerji, arkadaşlık aksini iddia eden net korkak, tecrübesiz bıdı bıdı konuşandır.
@ouzceceli
Bakmış efendi gibi para kazanılmıyor, milletin Kafka mafka s*inde değil adam da tavuk donercilerden dayak yiyerek şöhret olmayı seçmiş. Sosyal deneyden ziyade sosyal zekasını konusturmus, kardeşimi tebrik ediyorum.
Yani NY Times, Washington Post, Reuters, Independent, Bild vs. haber yapınca bunlar casus, Türkiye'yi karıştırıyorlar, sen link atmasan internet kurdu birinin bile bulamayacağı bir site haber yapınca "al bak ne diyor!?!" İlkokullu musun sen?
Star Wars ya da Battal Gazi gibi filmlerde her şeyden uzak yaşayan bir adam var. Kendi halinde, tamircilik, çiftçilik yapıyor ama hayır, illa adamın anasını, bacısını öldürüp zorla kendine, imparatorluğa vs. düşman ediyorsun. Bildiğin zorla ya...
Bir kişinin simit başına 50 kuruş kar edip eve 20 - 30 lira kazançla eve gitmesi bir diğerinin ise simitçinin 150 yıllık geliri ile belki alabileceği bir arabadan adamın yüzünü çeke çeke göstere göstere al şu 5 lirayı da harçlık yaparsın tarzı konuşması bir sorun değilmiş gibi.
Ulan millet onu anlayıp tepki gösteriyor zaten siz nasıl memleketin en bilinen medya organlarında yer işgal ettiniz bu zamana kadar böylesine parlak zekalarla inanılmaz hakikaten.
… mizah kabızına ne desem boş ama, profesyonel KHALIFA bir elemanı bir seks yıldızını tanımayıp hala duyar kasanlara acaba ne yapmalı? Bunun salak propaganda misyonunu anlamsızlaştırdığı daha nasıl anlatılmalı?
Lise çıkışı elimdeki kutu kolayı kaldırıma atmıştım, kahvedeki dayının teki "skmiim 7 sulaleni al onu oradan" diye bir bağırdı. O gün bugün yere bir şey atmadım. Bu kopillere bağıran, tokatlayan yok ondan böyle zorba birer mağara insanına dönüştüler.
Korku filmlerindeki hiçbir terslik benim başıma gelmez.
- Gece vakti, göle, denize girmem.
- Yerleşim yerine uzak ya da yakın farketmez, gidip kamp yapmam.
- Metruk, tekinsiz, yıkıntı eve gidip girmem.
- Mezarlıkta dolaşmam.
- Arabaya otostopçu almam.
Spor yazarlığı sertifikam var, Türkiye'nin prestijli reklam ajanslarında edinilmiş 10 seneyi aşkın metin yazarligi tecrubem var, TV'de yayınlanmış bazi belgesellerin metinlerinde imzam var, senaryo editörlüğü yapmisligim var. İyi seviyede yabancı dilim var issizim, is ariyorum.
@poimenlaon
@Bafomeddah
Henüz büyücülük okuluna giderken bir orman gezisi esnasında bir Şirin'e rastlıyor. Kedisi Azrael bu Şirin'i yakalıyor. Okula gidip kitapları karıştırdığında Şirinler'i altına çevirebildiğini ve kendisine özel güçler kazandırdıklarını görüyor. "Gargamel's Time Trip" bölümün adı.
@mortifera
Yıllar sonra babaannene gidip o lafı etsen, yarısını duymaz, sonrasında su, bisküvit falan ister. Kırık gülümsemeymiş, büyümüşsün demiş. Ken Loach filmi mi bu amk.
Sabahtan beri sırayla Fas, Arabistan ve İran maçı arada sürekli AKP reklamı izliyorum, şimdi de yeni bir Osmanlı dizisi çıkmış ona denk geldim. Az önce salona deve girdi.
Bu yahudilerin meşhur sürgünü var "Exodus" tam 40 yıl sürmüş vaadedilmiş topraklara varmaları. Az önce Google maps'ten baktım. 600 kilometre.. Yürüyerek 120 saat.. 40 yıl ne yaptınız arkadaş, daire mi çizdiniz sürekli.
@ismailsaymaz
Ya bıktık. Ne yapıyorlarsa yapsınlar bir avuç insan 30 senedir dön dolaş aynı muhabbet. Bir millet siyasetle bu kadar darlanmaz. Şımarık çocuklardan farkları yok, bu kiralar, market ne olacak? Biz çalışmak için yaşamaya devam mı ediyoruz bir tane dişe gelen laf konuşan yok.
Kimse beklemiyor birader. Çok kafa sisirdin kaç zamandır. Programının tam olarak neye artı ya da eksi anlamda katkısı oldu? Senin para kazanman dışında, bir tane hatırlanacak sahne, sekans yok. Hadi abi.
Sn.
@kilicdarogluk
nu arayıp söyleyebilirdim bunu ama buraya yazmayı daha uygun buldum.
Kemal bey, gençler sizi Mevzular Açık Mikrofona bekliyor. Uzun zamandır bekliyorlar, fakat seçimin ikinci tura kalmasıyla bu beklenti telefonlarımızı kilitleyecek boyuta ulaştı.
Seçim gecesi
Azer Bülbül'ün "Bu Gece Karakolluk Olabilirim" diye bir parçası var. Medenice uyarıyor olması hoş bir detay. O raddeye geliyor oluşunu kibarca belirtiyor.
Ehrimen'in zırhındaki enerji taşları eksik, tamamlamamız için Otan Bataklığı'ndaki üç başlı yılanı yenmeliyiz ama önce Getir' den sushi söyleyelim acıktık.