"Uzun süredir o kadar dik yürüdüm ki, birisi merhametle gözlerime baksa;
Hiç bir şey konuşmadan boynumu eğer hüngür hüngür ağlarım.
İnsan koskoca çınarları devirip, bir fidana da boyun eğebilirmiş.
Yaşarken öğreniyorsun."
İstesem de yetişemem sana artık,
Çoktan bitmiş bir şiirin uzatmaya çalıştığım mısralarıydık biz.
Yüreğim sende kalsın, gençliğimi zaten aldin,
Rüyalarım da sende kalsın,sensiz anlamı yok artık.
Artık veda vakti, benim olmayan yüreğine aşkına.
Şimdi bizi bekleyen tek şey ayrılık
"Sana bir şey olsa haberi olmayacak insanları taşıyorsun içinde, sana bir şey olmasın diye içi titreyenler varken.
Başka evlerin ışıklarına dalmışsın, karanlığın bundan.
Birilerine özenirken senin güzelliğin kırılıyor aynada, tüm ağrın ondan...
Seni çok özledim demek istiyorum
Cümlede en çok da, çok kelimesi az kalıyor.
Sende beni çok özle demek istiyorum.
Bu kez de çok kelimesi, çok olur diye korkuyorum.
Söyleyince çok oluyorum.
Susunca da çok ölüyorum..
Yine de biri çıksa, nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim.
Kederli olduğum da söylenemez zaten. Buna sebep de yok çünkü.
Ne taze bir ölüye sahibim, ne felaket geçirenlerim var.
"Dedim ya oturuyorum öylece. İyi ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok . . "
#CahitZarifo
ğlu
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Zannetme bu dünya seninle döner
Sen yoksan saatler durur zannetme
Zannetme gidersen yıldızlar söner
Gelmezsen denizler kurur zannetme
Bir gün yorulursun yol bile olsan
Denize kadarsın sel bile olsan
Olmaz ya dikensiz gül bile olsan
Güller hep tomurcuk kalır zannetme..
Bazen öyle bir umutsuzluğa düşüyor ki insan
Eline dünyaları versen umrunda olmaz
Çünkü Kırgındır hayata karşı
Kırgındır insanlara etrafında olanlara
Kırgındır yaşamak zorunda kaldıklarına
Elinden bir şey gelmemesine kırgındır
Boşa giden cabalarından
Bazı şeyleri bir gün kaybetmek üzere kazanır, bazı insanlara bir gün ayrılmak üzere kavuşuruz. Hiçbir şeyin aynı ahenk, ritim ve seyirde devam etmeyişi belki de hayatın en acımasız yanlarından biridir. Ayrılıklar, kaybedişler kadar kavuşmalar da insanın imtihanı olabilir.